De oude religies van de Egeïsche Turkije

De grote Homer, de auteur van de Iliad en Odyssey, werd geboren in wat toen bekend was als Izmir (oude Smyrna). De zoon van Meles, of Melesigenes, was een gemeenschappelijke naam voor hem (Meles verwijst naar de rivier Meles, of meer passend, Meles Brook). Zijn epische poëzie grot werd gezegd dicht bij waar de boog die door Izmir loopt begint te zijn. De Homereion, een tempel van poëzie, werd gelegen aan de oevers van deze rivier. Het feit dat hij een van de meest bekende dichters van de wereld is, leugent het feit dat we bijna niets over hem weten. En toch, ondanks het feit dat hij een meesterverhaalster is, weigert hij te praten over zijn verleden. Men kan bijna de gehele Iliad in Troy terugsporen, terwijl de Odyssey kan worden gevolgd langs de De Egeïsche kust van Turkije.

De westerse mythologie begint met Homer
Ozdere en Izmir

Een kustplaats genaamd Ozdere in de provincie Izmir Hier vindt u de ruïnes van het oude heiligdom van Claros, een belangrijke orakellocatie.

De tempel en orakel van Apollo, in de omgeving bekend als Apollo Clarius, diende als het spirituele epicentrum van Claros. Didyma De Homerische hymnen uit de 7e eeuw voor Christus zijn de vroegste geschreven versie van het orakel van Claros.Sommige academici geloven dat de dichter Homer, die algemeen wordt gedacht dat hij in de stad Colophon is geboren, deze 33 gedichten schreef onder een alias.

De zeven kerken van Openbaring

Alle zeven brieven in het Boek van Openbaring zijn geschreven aan kerken in Klein-Azië, of wat nu is TurkijeChristus’ boodschap, zoals geschreven door St. John the Apostle, says that each letter should brag about the successes and failures of the churches it is sent to and warn each congregation that it needs to change.

Veel van de eerste christelijke gemeenschappen, waaronder de zeven kerken die in Openbaring worden genoemd, bevonden zich in wat nu bekend staat als Klein-Azië.Het is mogelijk dat Jezus deze zeven kerken in het bijzonder koos om zijn apocalyptische boodschap te brengen omdat ze allemaal langs een belangrijke circulaire handelsroute lagen die de grote steden en politieke centra van de provincie verbindde.

Steden van Izmir, Manisa en Denizli

De Egeïsche regio van het westen van Turkije is de thuisbasis van alle zeven van de kerken die in het Boek van Openbaring worden genoemd.

Efeze (Selcuk-Efes/Izmir)

Smyrna (Izmir)

Pergamon (Bergama/Izmir)

Thyatira (Akhisar/Manisa)

Sardis (Salihli/Manisa)

Philadelphia (Alasehir/Manisa)

Laodicea (Denizli)

Oude Anatolische filosofen

Aydin, Herakleia en het meer van Bafa; Izmir, Miletos (Balat) en Priene (Gullubahce) en Canakkale Efeze (Selcuk) en Clazomenai (Urla) (Mugla)

De filosofen die de voorvaderen van de hedendaagse wetenschap en filosofie zijn, zijn ontstaan in Anatolië.De oude stad Miletos in Klein-Azië en de regio Ionia aan de oostkust van de Egeïsche Zee behoren tot de meest prominente van deze oorsprongsplaatsen.

De eerste filosoof, Thales van Miletus, beweerde dat hij de natuurwereld bestudeerde, niet ten gunste van de goden, maar eerder om zijn nieuwsgierigheid te bevredigen en zijn dagelijkse behoeften te bevredigen.

Anaximander, Anaximenes van Miletos en Anaximander’s leerling, Anaximenes van Miletos, droegen zijn erfenis voort. Ze deden een poging om een rationeel overzicht te geven van de oorsprong en de onderliggende structuur van het universum.

Heraclitus van Efeze dacht dat vuur een symbool was van de orde van het universum omdat het altijd verandert terwijl het hetzelfde blijft.

Anaxagoras, een inwoner van Clazomenae, geloofde dat alle materie bestond uit een oneindige verscheidenheid aan onveranderlijke primaire elementen en dat de menging en scheiding van deze elementen de schepping en vernietiging van materie veroorzaakte.

Hermias van Atarneus, een Buthynian bankier en voormalig slaaf van Eubulus, richtte een filosofische school op in Assos. Hermias bracht een groep denkers en wetenschappers bij Assos bijeen.

De basiliek van Johannes de Doper; de tempel van Artemis in Efeze; het dorp Sirince

De Virgin Mary, volgens het Concilie van Efeze (AD 431), bracht haar laatste jaren in de regio rondom Efeze. Johannes de Apostel ging over heel Klein-Azië van zijn basis in Efeze. Om de Anatolische godin Kybele te eren, vroeg reizigers uit. Naarmate de tijd verstreken, deze godheid werd onverschillend van de Griekse godin Artemis, en aanbidders van over de hele Middellandse Zee kwamen naar de grote Artemision om hun respect te betalen aan de nieuwe godheid bekend als de Efeze Artemis. Maria, de moeder van Jezus, wordt gezegd dat de laatste jaren van haar leven in Efeze, waar ze werd vereerd als die van de oude cultus van vrouwelijke godheden hebben doorgebracht. De Byzantijnse keizer Justinian opgebouwd een prachtige basiliek op Ayuluk Hill in de stad van Selcukwaar de apostel Johannes werd begraven, in de zesde eeuw.

According to the legend, Mary and St. John traveled to Ephesos and spent their final years there. Anne Catherine Emmerich had a vision that led Lazarist priests to the house, and they learned that for centuries, people in the nearby village of Sirince had been celebrating the “Dormition of the Virgin Mary” there. To this day, tourists can pay a visit to the Holy Spring and the historic Wall of Wishes, in addition to the Huis van de Maagd Maria (Meryem Ana Evi in het Nederlands)

Joodse Izmir

Locatie: Ikicesmelik / Kemeralti / Karatas / Izmir

De synagogen van Izmir, die werden geïnspireerd door de middeleeuwse Spaanse architectuur, en de Sephardische praktijken die ertoe leiden, voegen een onderscheidende smaak toe aan de joodse geschiedenis van de stad.

Izmir heeft een unieke concentratie van synagogen uit de 16e eeuw, die allemaal voorbeelden zijn van dezelfde architecturale stijl.

De Havra Sokagi wijk van Izmir is de thuisbasis van de acht overgebleven synagogen van de originele 33 die daar werden gebouwd in de loop van de eeuwen.

In de 17e en 18e eeuw had de Joodse gemeenschap van Izmir meer spirituele en culturele kracht dan elke andere Joodse diaspora-groep.

With the help of the city government and the Jewish community of Izmir, a global initiative known as the “Izmir Project” is restoring and rebuilding the city’s existing synagogues.

Beginnend in de vroege 1800s, in het gebied tussen Kadifekale, Basmane en Havra Street, groeide de Joodse gemeenschap van Ikicesmelik tot Karatas, Goztepe en Karantina.

Some of the remaining cortijos (family homes) in the Ikicesmelik neighborhood, where Izmir’s Sephardic Jewish community established roots, are undergoing restoration. The poorest members of the city’s Sephardic community had traditionally lived in a type of building called a “Cortijo,” which was characterized by its central courtyard. Each family had its room that looked out onto the courtyard, and all of the families shared the common areas, including the kitchen, bathroom, and water well.

Bikur Holim, Beth Hilel, Seniora, Shalom, de Algazi Synagogen en Beth Israel in Karatas zijn enkele van de Sephardische synagogen in Kemeralti die bezoekers verwelkomen.