WYŁĄCZNY PRZEGLĄD · LUXURY TOUR TURKEY
Romos Travel – działamy od 2009 roku.Indywidualne wycieczki. Organizowane według indywidualnych preferencji.+90 537 473 99 56
Luxury Tour TurkeyZaplanuj moją trasę.
Tureckie czasopismo.

Słynni architekci w historii architektury tureckiej.

Słynni architekci w historii architektury tureckiej: Wielki architekt imperialny Mimar Sinan (1490–1588). Mimar Sinan, znany również jako Koca Mimar Sinan (Wielki Architekt Sinan), urodził się w 1490 roku i służył jako główny architekt Imperium Osmańskiego. Jego światowa sława i uznanie świadczą o wysokiej jakości jego dzieł. Początkowo zyskał rozgłos jako jeniczar służący w rządzie osmańskim, ale szybko awansował i stał się znanym inżynierem wojskowym. W wieku 50 lat został mianowany szefem biura królewskich architektów i otrzymał zadanie zaprojektowania i zbudowania cesarskiego meczetu, znanego jako Meczet Sehzade (Księcia/Szachzade), który

Słynni architekci w historii architektury tureckiej.

Słynni architekci w historii architektury tureckiej.


Wielki architekt cesarski, Mimar Sinan (1490–1588).

Mimar Sinan, znany również jako Koca Mimar Sinan (Wielki Architekt Sinan), urodził się w 1490 roku i był głównym architektem Imperium Osmańskiego. Jego światowa sława i uznanie świadczą o wysokiej jakości jego dzieł. Początkowo zasłynął jako jeniczar służący w armii osmańskiej, ale szybko awansował i stał się znanym inżynierem wojskowym. W wieku 50 lat został mianowany szefem biura królewskich architektów i otrzymał zadanie zaprojektowania i zbudowania cesarskiego meczetu, znanego jako Meczet Sehzade (księcia/szachzade), który obecnie uznawany jest za jedno z najwcześniejszych arcydzieł jego bogatej kariery. W ciągu swojego życia służył trzem różnym sułtanom: Sulejmanowi Wspaniałemu i Selimowi. II i Murad III. Jego wyjątkowy talent wynikał ze zdolności dostrzegania, jak inżynieria i architektura mogą ze sobą współpracować. Aby zwiększyć ilość użytecznej przestrzeni wewnątrz budynku, eksperymentował z różnymi wariantami kopuł, zarówno pojedynczymi, jak i wielokopułowymi. Dzięki temu empirycznemu podejściu udało mu się osiągnąć geometryczną czystość i integralną jedność. Historycy przypisują mu autorstwo lub nadzór nad budową 477 budynków, ale do dziś zachowało się tylko 196 z nich. Do jego najbardziej znanych dzieł należą meczet Suleymaniye, meczet Mihrimah Sultan, kompleks Kilic Ali Pasa i łaźnie Haseki Hurrem Sultan. Meczet Selimiye w Edirne jest powszechnie uważany za jego arcydzieło. jego niezwykłe dorobek twórcze.

Balyan Family (18th and 19th centuries)

Rodzina Balyanów była wybitną osmańską rodziną architektów pochodzenia ormiańskiego, odpowiedzialną za zaprojektowanie jednych z najwspanialszych pałaców, rezydencji, pawilonów i meczetów w imperium w 18 i 19 wieku. Przez pięć pokoleń sześciu sułtanów zlecało im realizację projektów, począwszy od sułtana Selima III, a kończąc na Abdulhamidzie II.

Rodzina Balyanów zyskała znaczenie na przełomie 18 wieku, w okresie największego wpływu zachodnich idei na całym obszarze imperium. Odegrała kluczową rolę w rozwoju stylu neootomańskiego, który łączył elementy neoklasycyzmu i baroku. Członkowie rodziny zaprojektowali siedem pałaców, w tym Dolmabahce, cztery fabryki, jeden koszar, jeden meczet, siedem kościołów, dwa szpitale, trzy szkoły, dwie zapory, jedną fontannę i jeden mauzoleum. Garabed Amira był najbardziej znanym członkiem zespołu architektów.

W całej Stambule można obecnie podziwiać wspaniałe dzieła tej rodziny. Są to mauzolea Mahmuda II i Abdülmecida, pałace Dolmabahçe, Beylerbeyi, Çırağan, Yıldız, Küçüksu, Ihlamur, Baltalimani oraz Adile Sultan (Kandilli), a także meczety Aynalıkavak, Izmit, Mecidiyeköy, Zincirlikuyu, Ayazağa, Kalendar oraz niezliczona ilość innych meczetów i pałaców.

Mimar Kemaleddin Bey (kod: 1870–1927)

Ahmet Kemaleddin, urodzony w 1870 roku, jest powszechnie znany jako Mimar (Architekt) Kemaleddin. Zyskał sławę jako budowniczy i restaurator w ostatnich latach Imperium Osmańskiego oraz w pierwszych dekadach Republiki Tureckiej. Razem z Vedatem Tekiem był jednym z pionierów Pierwszego Narodowego Ruchu Architektonicznego, który w swoich projektach architektonicznych kładł nacisk na turecką tożsamość. Chociaż Mimar Kemaleddin czerpał inspirację z ówczesnej niemieckiej architektury, hotel, który niegdyś znajdował się w kompleksie Tayyare Apartments w historycznej dzielnicy Stambułu, pokazuje, że opracował również charakterystyczny turecki styl architektoniczny i stworzył własną, odrębną tożsamość.

 

Vedat Tek (1873–1942)

Jeśli chodzi o Pierwszy Narodowy Ruch Architektoniczny, nikt nie może się z nim równać z Vedatem Tekiem. Rok 1873 to data jego urodzin, przypadająca na koniec 19 wieku. Po ukończeniu szkoły średniej w Galatasaray studiował w prestiżowych francuskich uczelniach: Ecole Centrale i Ecole des Beaux-Arts w Paryżu. Na początku swojej kariery służył rządowi osmańskiemu na dwóch kluczowych stanowiskach: najpierw jako mianowany architekt Ministerstwa Poczt i Telegrafów, a następnie jako główny architekt pałaców, gdzie nadzorował renowację około 20 pałaców. Do jego wczesnych dzieł należą budynek urzędu gubernatora w Kastamonu oraz główny urząd pocztowy w Stambule. Został wezwany... po proklamacji Republiki przeniósł się do Ankary, aby stworzyć Wielkie Zgromadzenie Narodowe Turcji. Doki Haydarpasa i Moda, gdzie mieszkał Sedat Tek, oraz pałac Cankaya Gazi to tylko niektóre z innych ważnych budowli, które zaprojektował i wybudował.

Turgut Cansever (1921–2009)

Turecki architekt i urbanista Turgut Cansever urodził się w 1921 roku. Trzykrotnie otrzymał nagrodę Aga Khana w dziedzinie architektury. Po ukończeniu studiów na Państwowej Akademii Sztuk Pięknych w Stambule, gdzie uzyskał dyplom z architektury, rozpoczął pracę jako asystent Sedada Hakkiego Eldema. W poszukiwaniu inspiracji dla swoich projektów, czerpał z różnych regionalnych tradycji i idiomów. Dwa z jego najbardziej znanych dzieł to hotel Anatolian Club w Buyukada, w Stambule (1951–1956), oraz ośrodek wypoczynkowy Demir Holiday Village w Bodrum (1971).


Seyfi Arkan (1903–1966)

Seyfi Arkan, architekt modernistyczny, urodził się w Stambule w 1903 roku. Pracował w początkowych latach istnienia Republiki Tureckiej. Po udanym okresie studiów w Stambulskej Akademii Sztuk Pięknych skorzystał ze stypendium i kontynuował edukację w Berlinie pod kierunkiem profesora Hansa Poelziga, którego nauki wywarły głęboki wpływ na jego światopogląd i technikę. Był jednym z najważniejszych architektów tamtej epoki i został zaangażowany przez Atatürka do zaprojektowania rezydencji prezydenckiej w Cankaya. Mimo że żył w tym samym okresie co Pierwszy Narodowy Ruch Architektoniczny, jego twórczość wyróżnia się na tle innych. W przeciwieństwie do Vedata, nie opierał koncepcji swoich projektów na tożsamości narodowej. Nie skupiano się na twórczości Teka i Mimara Kemalledina, lecz raczej na uniwersalnych zasadach architektury.


Sedad Hakki Eldem (1908–1988)

Sedat Hakki Eldem, pionier nowoczesnej architektury w Turcji, urodził się w tym samym roku, w 1908 roku. Eldem, syn dyplomaty, spędził dzieciństwo i młodość w Europie, gdzie uczył się w szkole podstawowej we Francji, a w szkole średniej w Niemczech. Po powrocie do Turcji studiował w Akademii Sztuk Pięknych, gdzie miał okazję uczestniczyć w zajęciach prowadzonych przez Vedata Teka i Guilo Mongeriego. Zaraz po ukończeniu studiów wykorzystał stypendium na podróże po Europie. Tam współpracował z Perretem i Poelzigiem i odwiedził wiele miast. Na jego styl architektoniczny duży wpływ miały studia pod kierunkiem zarówno tureckich, jak i europejskich profesorów. Chociaż czerpał inspirację z takich stylów, jak art déco, międzynarodowy styl, a nawet styl Le Wczesne prace Eldema nosiły ślady wpływów Corbusiera, ale ostatecznie specjalizował się w architekturze osmańskiej, czerpiąc z lokalnych tradycji. Ze względu na jego dynamiczny i stale ewoluujący styl, trudno jednoznacznie zaklasyfikować jego twórczość. Dom Agaoglu, Wydział Nauk Ścisłych Uniwersytetu Stambulskiego oraz kompleks Florya w Stambule to tylko niektóre z jego najbardziej znanych projektów.


Mongeri, Allaury i D’Aranco – trzech architektów z Istambułu, działających w 19 wieku.

Wraz z reformami Tanzimat całe Imperium Osmańskie po raz pierwszy znalazło się pod wpływem kultury zachodniej (1839–1876). W ramach tej transformacji Stambuł został przebudowany w duchu dominującego w Europie stylu architektonicznego – neoklasycyzmu. Europejscy architekci jako pierwsi zaczęli stosować ten styl, a później zatrudniono chrześcijańskich architektów osmańskich, aby jeszcze bardziej go popularyzować. Przykładowo, brytyjski architekt W.J. Smith został zatrudniony do budowy ambasady brytyjskiej, a szwajcarski architekt Gaspare T. Fossati – do budowy ambasady rosyjskiej. Wielu architektów, takich jak Valluary i Jachmund, zostało wysłanych do Stambułu w okresie panowania Abdula Hamida II, aby można albo projektować i budować budynki w stylu osmańskim, albo badać historię architektury osmańskiej. W wyniku tych badań powstał styl łączący elementy neoklasyczne i osmańskie. Szkoła Sztuk Pięknych (1882) i Cesarskie Muzeum Archeologiczne to dwa z najbardziej znanych dzieł Vallaurego. Z kolei Raimondo d’Aronco wprowadził elementy secesji do StambułOba te elementy można podziwiać w pawilonach pałacu Yildiz oraz w meczecie Karakoy.  

Wycieczka skrojona na miarę Twoich potrzeb.

Powiedz nam, co.
porusza twoje emocje.

Podaj preferowane terminy, miejsca, które chciałbyś zobaczyć, oraz szczegóły, na których Ci zależy. Nasz lokalny zespół pomoże Ci zaplanować idealną podróż.

Porozmawiaj z nami na WhatsApp ↗

Twoja przygoda rozpoczyna się od rozmowy.

Zróbmy razem coś dla Turcji.twój/twoja/twoje.

Skontaktuj się z naszymi doradcami ds. planowania podróży ↗