Τα φημισμένα μουσεία και τα αξιοθέατα της Αττάλειας.
Ένα από τα παλαιότερα τμήματα της Αττάλειας και το κεντρικό της σημείο. Ο βασιλιάς της Περγάμου, Άτταλος, ίδρυσε την Αττάλεια.και πιστεύεται ότι το όνομα της πόλης προέρχεται από τον Αττάλο. Η Αττάλεια βρίσκεται κατά μήκος της Μεσογείου και είναι χτισμένη στη νότια Τουρκία. Πάντα υπήρξε σημαντικό λιμάνι και καταφύγιο για ναυτικούς σε όλη την ιστορία. Η Τουρκική Αυτοκρατορία των Σελτζούκων κατέστησε την Αττάλεια την χειμερινή πρωτεύουσα, αντί για την Κόνια. Οι Σελτζούκοι έχτισαν αμυντικά τείχη γύρω από την πόλη, τα οποία μπορεί κανείς να δει ακόμα και σήμερα. Μέσα στην παλιά πόλη, υπάρχουν πολλά αρχαία τουρκικά σπίτια με «τζούμπα», ένα είδος εξώστη. Στην παλιά πόλη υπάρχουν και άλλα ιστορικά μνημεία, όπως η Πύλη του Αδριανού, που χτίστηκε από τους Ρωμαίους για τον αυτοκράτορα Αδριανό κατά την επίσκεψή του στην Αττάλεια το 130 μ.Χ. Η πύλη έχει τρεις αψίδες και κορινθιακά κιονόκρανά. Αρχιτεκτονικό στυλ: Ο Πύργος Χιντιρλίκ, που χτίστηκε τον 2ο αιώνα μ.Χ. από τους Ρωμαίους, βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της Παλιάς Πόλης, σε ένα σημείο με εξαιρετική θέα στους βράχους. Ο πύργος διαθέτει ένα μικρό δωμάτιο στον πρώτο όροφο και, στην ανώτερη γκαλερί, υπάρχει ένα σημείο παρατήρησης από όπου μπορούσαν να παρακολουθούν τα πλοία ή οποιαδήποτε εισβολή πλησίαζε την πόλη. Ο Πύργος Ρολογιού, κάποτε περιβαλλόταν από ένα τείχος άμυνας, αλλά σήμερα σώζεται μόνο ένα μικρό τμήμα του. Ανακαίνισαν το τελευταίο τμήμα του τείχους άμυνας και πρόσθεσαν ένα ρολόι προς τιμήν του Σουλτάνου Αμπντουλχαμίντ, για να γιορτάσουν την 25η επέτειο της ανόδου του στον θρόνο. Καθώς κατεβαίνουμε προς την παραλία, φτάνουμε στο αρχαίο λιμάνι, όπου κάνουμε μια στάση για να ξεκουραστούμε, παρακολουθώντας παράλληλα τα πλοία. αναπνέοντας την δροσερή, μεσογειακή αύρα.
Η παραλία Κονιάαλτι βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Αττάλειας, σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης. Στην αρχαιότητα, η παραλία ανήκε στον πολιτισμό της Λυκίας και το αρχαίο όνομά της ήταν Όλβια. Σήμερα, η παραλία Κονιάαλτι είναι μία από τις πιο δημοφιλείς παραλίες στην Τουρκία και στη Μεσόγειο Θάλασσα. Με πολλά θέρετρα, μπαρ, καφέ και εγκαταστάσεις για θαλάσσια σπορ, η παραλία προσελκύει πολλούς επισκέπτες.
Μπορείτε να κλείσετε μια ξενάγηση στην Παλιά Πόλη της Αττάλειας μέσω της Romos Travel.
ΑΞΙΟΣΕΕΥΑΡΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΑΛΙΑ
ΝΤΕΜΡΕ – ΜΥΡΑ
Η Μύρα ιδρύθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο ως μέρος της Λυκιακής Ένωσης και, επειδή ήταν μία από τις 6 μεγαλύτερες πόλεις, είχε το δικαίωμα να εκλέγει 3 αντιπροσώπους. Στη Μύρα έζησε και απεβίωσε ο Άγιος Νικόλαος, ο οποίος είναι επίσης γνωστός ως «Άγιος Βασίλης». Ο Άγιος Νικόλαος γεννήθηκε το 300 μ.Χ. στην Πάταρα και στη συνέχεια μετακόμισε στη Μύρα, όπου διετέλεσε επίσκοπος. Υπάρχει ένας ναός αφιερωμένος σε αυτόν, όπου είναι θαμμένος. Ο Άγιος Νικόλαος είναι γνωστός ως προστάτης των παιδιών και των ναυτικών. Απεβίωσε στις 6 Δεκεμβρίου του 365 μ.Χ., σε ηλικία 65 ετών.
Επειδή η Μύρα ήταν λιμάνι, πλούσιοι άνθρωποι από όλη τη Μεσόγειο έρχονταν εκεί και την κατέστησαν μια ζωντανή και πολιτισμένη πόλη. Στη Μύρα μπορείτε να δείτε χαρακτηριστικά παραδείγματα της λυκιακής αρχιτεκτονικής, όπως οι λαξευτοί τάφοι στους βράχους και το ρωμαϊκό θέατρο. Μετά τις αραβικές επιδρομές, η Μύρα έχασε τη σημασία της και, κατά τους επόμενους αιώνες, πέρασε υπό την κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
ΚΕΚΟΒΑ – ΣΙΜΕΝΑ
Αν και ο Πλίνιος, τον 1ο αιώνα μ.Χ., αναφέρθηκε για πρώτη φορά στη Σιμένα, η ιστορία της ξεκινά από τον 4ο αιώνα π.Χ., όπως μαθαίνουμε από λυκιακές επιγραφές και ασημένια νομίσματα. Η Σιμένα ήταν μέρος της Λυκιακής Ένωσης και αντιπροσώπευε την πόλη Απερλάι.
Αφού η Ανατολία έγινε μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η Σιμένα διατήρησε την ανεξαρτησία της. Καθώς πλησιάζετε στην ακτή, το πρώτο πράγμα που συναντάτε είναι ένα ρωμαϊκό λουτρό, το οποίο χτίστηκε το 79 π.Χ. Οι λυκιανές πόλεις είναι διάσημες για τους λαξευτούς τάφους και τα σαρκοφάγα, τα οποία μπορείτε να δείτε στη Σιμένα.
Οι Λύκιοι έχτισαν ένα θέατρο με χωρητικότητα 300 ατόμων και έναν ναό, ο οποίος μετατράπηκε αργότερα σε εκκλησία και στη συνέχεια σε τζαμί. Τα περισσότερα από τα σαρκοφάγα βρίσκονται μέσα στο νερό.
ΑΝΤΑΛΙΑ – ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΚΕΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
Καλεϊτσί
Το Καλεϊτσί, που βρίσκεται στην καρδιά της Αττάλειας, είναι μια συνοικία σε σχήμα πετάλου, περιτριγυρισμένη από τείχη τόσο στην εσωτερική όσο και στην εξωτερική πλευρά, όπου φιλοξενούνται μπουτίκ ξενοδοχεία, ιστορικά αντικείμενα, μουσεία, καταστήματα με ιδιαίτερο σχεδιασμό, κομψά καφέ και εστιατόρια. Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι τα τείχη αποτελούσαν βασικό στοιχείο της κατασκευαστικής βιομηχανίας κατά τη διάρκεια των ελληνιστικών, ρωμαϊκών, βυζαντινών, σελτζουκικών και οθωμανικών περιόδων. Μέσα στα τείχη, θα βρείτε περίπου 3000 σπίτια με κεραμοσκεπές. Ωστόσο, η οθωμανική επιρροή είναι εμφανής στην αρχιτεκτονική του Καλεϊτσί, έξω από τα τείχη της πόλης. Τα σπίτια με τη χαρακτηριστική αρχιτεκτονική τους δεν παρέχουν μόνο πληροφορίες για την ιστορία των κτιρίων της Αττάλειας, αλλά απεικονίζουν επίσης με ακρίβεια τον τοπικό τρόπο ζωής. έθιμα και παραδόσεις.
Η Πύλη του Αδριανού (Hadrian Kaps) αποτελεί την είσοδο στην περιοχή Καλέιτσι. Σε σύγκριση με άλλα αρχαία μνημεία στην Αττάλεια, αυτή η πύλη διατηρείται σε εξαιρετική κατάσταση. Το κτίσμα, αφιερωμένο στον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αδριανό και ολοκληρωμένο περίπου το 130 μ.Χ., είναι ένα ρωμαϊκό οικοδόμημα.
Το συγκρότημα του Μιναρέ του Γιβλί (Yivli Minare Külliyesi) είναι ένα από τα πιο εμβληματικά αξιοθέατα της περιοχής Καλεϊτσί. Το «Κουλλιγιέ» είναι μια περιοχή που περιλαμβάνει ορισμένα κτίρια της εποχής των Σελτζούκων. Ο Μιναρές του Γιβλί, το Τζαμί του Γιβλί (Yivli Cami), το Μεδρεσέ Γκιασεντίν Κεϋχυσρέβ (Gyaseddin Keyhüsrev Medresesi), το Μεδρεσέ Σελτζούκλου (Selçuklu Medresesi), το Τεκκέ των Μεβλεβή (Mevlevihane) και ο Τάφος Ζιντσίρκραν (Zincirkiran Türbesi), καθώς και ο Μιναρές του Γιβλί της Αττάλειας, ήταν μερικά από τα παλαιότερα τζαμιά της πόλης. Κατασκευάστηκε από τους Σελτζούκους τον όγδοο αιώνα.
Μπορείτε να βρείτε την Ιστορική Μαρίνα κοντά στην περιοχή Καλεϊτσί, στα νότια. Η μαρίνα, η οποία βρίσκεται στον προστατευμένο κόλπο, φιλοξενεί δεκάδες κρουαζιερόπλοια. Μπορείτε να κάνετε ημερήσιες εκδρομές με αυτά τα πλοία για να εξερευνήσετε τους βράχους και τους καταρράκτες.
Το Μαδρασέ Καρατάι είναι ένα ακόμη αξιοσημείωτο κτίριο στην περιοχή (Μαδρασέ Καρατάι). Είναι εντυπωσιακό να βλέπει κανείς τις κόγχες στο μαδρασέ και τα περίτεχνα σχέδια στο mihrab.
Ανάμεσα στα σημαντικά αξιοθέατα της περιοχής Καλεϊτσί βρίσκεται το πάρκο Καρααλίογλου. Η συνολική έκταση του πάρκου Καρααλίογλου είναι 140.000 τετραγωνικά μέτρα. Τρεις δρόμοι διατρέχουν το πάρκο από τα ανατολικά προς τα δυτικά, παράλληλα με τη θάλασσα, και ο καθένας από αυτούς καταλήγει σε ένα σημείο με θέα, από όπου μπορεί κανείς να θαυμάσει τη θάλασσα. Η πλούσια χλωρίδα της Αττάλειας αντικατοπτρίζεται στην ποικιλία των ειδών δέντρων, φυτών, λουλουδιών και πουλιών που συναντά κανείς στο πάρκο Καρααλίογλου.
Μπορείτε να βρείτε τον επιβλητικό Πύργο Χιντερελίκ (Hidirlik Kulesi) στο πάρκο Καρααλίογλου. Ο πύργος, ο οποίος χρονολογείται από τον 2ο αιώνα και αποτελούσε μέρος των τειχών της περιοχής Καλεϊτσί, βρίσκεται στη νοτιοδυτική γωνία της πόλης. Η βάση του είναι τετράγωνη, η κορυφή του είναι κυλινδρική και υψώνεται 14 μέτρα στον αέρα.
Οι ξεχασμένοι αστικοί πολιτισμοί της ανθρωπότητας.
Πέργη
Η Πέργη βρίσκεται 18 χιλιόμετρα ανατολικά του κέντρου της Αττάλειας. Η εξαιρετική στρατηγική σημασία της τοποθεσίας της πόλης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ύπαρξη του ποταμού Άκσου (Κέστρος). Επιπλέον, ο ποταμός αποτελούσε την κύρια πηγή νερού για την άρδευση της πόλης.
Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Αττάλειας (Antalya Müzesi) διαθέτει μια μεγάλη συλλογή σημαντικών αρχαιολογικών ευρημάτων που ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στην πόλη.
Είναι εξαιρετική ιδέα να ξεκινήσετε την επίσκεψή σας στην Πέργη με μια βόλτα κατά μήκος των μεγάλων οχυρώσεων που κατασκευάστηκαν από τον Μέγα Αλέξανδρο.
Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε την αρχαία πόλη της Πέργης (Perge Antik Kenti) και να θαυμάσετε το διάσημο υδραγωγείο της πόλης, την στοά με τις κολώνες, τον πύργο παρατήρησης, τα ρωμαϊκά λουτρά, τις αγορές, τα καταστήματα με τις διπλές πόρτες, το επιβλητικό θέατρο που μπορεί να φιλοξενήσει 12.000 θεατές, τα εντυπωσιακά ψηφιδωτά που καλύπτουν ολόκληρους τοίχους και το αμφιθέατρο σε σχήμα υποσέλινου.
Τερμέσσος
Η Τερμέσσος, που βρίσκεται 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αττάλειας, είναι μία από τις καλύτερα διατηρημένες αρχαίες πόλεις της Τουρκίας. Η φυσική ομορφιά της πόλης και τα ιστορικά της μνημεία οδήγησαν στην ένταξή της στο πλαίσιο ενός Εθνικού Πάρκου.
Η Τερμέσσος βρίσκεται στην περιοχή της Μίλιας, στην περιοχή της Πισιδίας, και είναι διάσημη για την αντίσταση που επέδειξαν οι κάτοικοι της Τερμέσσου κατά την πολιορκία από τον Μέγα Αλέξανδρο. Η πόλη ιδρύθηκε από τους Σόλυμους, έναν από τους αρχαιότερους πολιτισμούς της Ανατολίας. Μετά την Βυζαντινή περίοδο, δεν υπάρχουν πληροφορίες για την πόλη στις ιστορικές πηγές.
Φάσηλις
Η Φάσηλη, η οποία βρίσκεται περίπου 58 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Αнтаλίας και 18 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Κεμέρ, ιδρύθηκε από αποίκους της Ρόδου τον έβδομο αιώνα π.Χ. Λόγω της στρατηγικής της θέσης, η πόλη αποτελεί σημαντικό λιμάνι. Στην μητρόπολη υπάρχουν τρία λιμάνια: ένα στο βόρειο τμήμα της χερσονήσου, ένα άλλο στα βορειοανατολικά και ένα τρίτο στην νοτιοδυτική ακτή.
Το 333 π.Χ., ο Μέγας Αλέξανδρος υποδέχθηκε με ενθουσιασμό και του προσφέρθηκε ένα χρυσό στέμμα, γεγονός που αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα για την πόλη.
Μετά την καταστροφή που υπέστη κατά τη διάρκεια της πολιορκίας από τους Σελτζούκους τον 12ο αιώνα, η βυζαντινή πόλη της Φάσελης, η οποία είχε βρεθεί υπό την κυριαρχία τους κατά τους 5ο και 6ο αιώνες, εγκαταλείφθηκε από τον 13ο αιώνα και έπειτα. Τα περισσότερα από τα κτίρια που χρονολογούνται από τη ρωμαϊκή και τη βυζαντινή περίοδο έχουν διασωθεί. Αυτά μπορούν να βρεθούν κατά μήκος των δρόμων και στις δύο πλευρές του κεντρικού άξονα της πόλης, στη βόρεια και τη νότια πλευρά. Μεταξύ του θεάτρου και της αγοράς, ο δρόμος διευρύνεται και σχηματίζει μια μικρή πλατεία. Το θέατρο και η ακρόπολη είναι προσβάσιμα μέσω των σκαλοπατιών που βρίσκονται στη νοτιοανατολική γωνία της πλατείας. Το θέατρο αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός μικρού χώρου εκδηλώσεων από την ελληνιστική εποχή.
Όλυμπος
Η πόλη της Ολύμπου βρίσκεται στην νοτιοδυτική ακτή της Αττάλειας, όχι μακριά από τη Φάσηλη. Βρίσκεται σε απόσταση 45 χιλιομέτρων από το κέντρο της περιοχής Κέμερ και 85 χιλιομέτρων από το κέντρο της Αττάλειας, γεγονός που την καθιστά εύκολα προσβάσιμη. Η πόλη πήρε το όνομά της από το όρος Ταχτάλι (ύψους 2.375 μέτρων), το οποίο βρίσκεται 16 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης και αποτελεί μία από τις δυτικές επεκτάσεις των βουνών Τορός. Η πόλη βρίσκεται στην κοιλάδα Ταχτάλι. Το Εθνικό Πάρκο Μπέινταγλαρι-Ολύμπου περιλαμβάνει αυτή την περιοχή. Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα πότε ιδρύθηκε η πόλη.
Η πύλη του ναού είναι ένα διάσημο σημείο αναφοράς της πόλης, που βρίσκεται μόλις 150 μέτρα δυτικά από το σημείο όπου το ποτάμι συναντά τη θάλασσα. Το Μουσείο της Αττάλειας έχει ανακαλύψει πολλά ενδιαφέροντα αντικείμενα, αλλά ο τάφος του Καπετάνιου Ευδόμου είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα.
Βρίσκεται τριακόσια μέτρα μακριά από την ακτή, προς τα ανατολικά του Ολύμπου, και ο οικισμός της Κιράλι είναι γνωστός για την όμορφη παραλία του, όπου οι χελώνες Καρέτα Καρέτα γεννούν τα αυγά τους, καθώς και για τους παράκτιους αμμόλοφους του, οι οποίοι φιλοξενούν πολλά διαφορετικά είδη φυτών.
Μύρα
Η αρχαία πόλη της Μύρας (Myra Antik Kenti) χτίστηκε στην πεδιάδα που φέρει το ίδιο όνομα. Βρίσκεται περίπου 200 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του κέντρου της πόλης της Αнтаλίας και 45 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Κας.
Οι λυκιακοί βραχώδεις τάφοι, το ρωμαϊκό θέατρο και η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Νικολάου (Aziz Nikolaos Kilisesi) είναι τα τρία πιο γνωστά μνημεία της αρχαίας πόλης της Μύρας (της πόλης του Άγιου Βασιλείου).
Λόγω σεισμών, πλημμυρών, των ιζημάτων που παρέσυρε ο ποταμός Ντεμρέ και των αραβικών επιδρομών, η Μύρα έχασε τη σημασία της μετά τον έβδομο αιώνα και είχε υποβαθμιστεί σε ένα μικρό χωριό μέχρι τον 12 αιώνα. Οι λαξευτοί τάφοι στις δύο πλευρές του θεάτρου, στην νότια πλευρά της ακρόπολης, είναι ό,τι έχει απομείνει από αυτή τη κατασκευή σήμερα. Εκτός από τα καλοδιατηρημένα ρωμαϊκά τείχη, η έρευνα δείχνει ότι τμήματα των ελληνιστικών τειχών της πόλης μπορούν ακόμη να διακριθούν στην ακρόπολη και γύρω από αυτήν.
Since St. Paul and his companions stopped in Myra, the capital of the Lycian state, in the fifth century AD, Christians all over the world hold the former city in the highest regard.
Ιερός Ναός και Μουσείο του Αγίου Νικολάου.
Ο Άγιος Νικόλαος, ο οποίος γεννήθηκε στην Πάταρα στα μέσα του τρίτου αιώνα μ.Χ. και αναδείχθηκε σε επίσκοπο στη Μύρα, αναγνωρίστηκε ως άγιος μετά τον θάνατό του, λόγω της λαμπρής θρησκευτικής του σταδιοδρομίας. Πολλές χώρες στην Ευρώπη και η πρώην Ρωσική Αυτοκρατορία άρχισαν να θεωρούν τον Άγιο Νικόλαο ως τον προστάτη τους άγιο.
Ο Άγιος Νικόλαος ήταν αρχικά μια κοσμική προσωπικότητα, αλλά στη συνέχεια έγινε μέρος της παράδοσης του Άγιου Βασίλη στη βόρεια Ευρώπη. Έτσι, μετατράπηκε σε μια ημι-θρησκευτική φιγούρα που αγαπούσαν τα παιδιά σε όλο τον κόσμο.
Byzantine art historians consider the St. Nicholas Church (Aziz Nikolaos Kilisesi) to be the finest surviving example of Middle Byzantine Period architecture and decoration. Myra (Demre) was the capital of the Lycian state in the fifth century CE, and its archbishop was the second most powerful religious authority in all of Anatolia after the Bishop of Constantinople. Both of these factors contributed to the city’s rise to prominence following Saint Nicholas’s death.
Σιμένα
The small Lycian coastal city of Simena, now known as Kaleköy, can be found between the districts of Kas and Demre, 195 kilometers southwest of Antalya. The area was occupied continuously from the fourth century BCE to the present day, making it an important strategic stronghold throughout that period. Among the ruins, the castle that is still standing best exemplifies this quality. The most beautiful panoramas of Kekova and its surroundings can be seen from this castle.
Η περιοχή της Κέκοβα αποτελείται από ένα νησί μήκους 7,4 χιλιομέτρων, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 500 μέτρων από την ακτή και ακριβώς απέναντι από τις Σιμένα, Τειμούσα (Ουτσάγκιζ), την προβλήτα Απερλάι (Σιτζάκ Ισκελέσι), τον Κόλπο του Ενυδρείου (Ακβαριούμ Κόγιου) και τον Κόλπο Γκοκκάγια (Γκοκκάγια Κόγιου).
Στην βόρεια ακτή του νησιού Κέκοβα (Kekova Adas) μπορεί κανείς να βρει πέτρινες σκάλες, ερείπια σπιτιών και ερείπια προβλήτας, μέρος των οποίων εκτείνεται σε βάθος 4–5 μέτρων. Το νησί αυτό, το οποίο προσφέρει θέα στην πόλη Σιμένα, είχε υποστεί μερική βύθιση κατά τη διάρκεια σεισμών στην αρχαιότητα. Η πόλη Σιμένα βρίσκεται στην απέναντι χερσόνησο του νησιού Κέκοβα. Μεταξύ των χωριών Καλεκέι και Ουτσαγίζ, ανάμεσα στα μικρά νησάκια που χρησιμοποιούνταν ως λατομεία για την εξόρυξη λίθων για σαρκοφάγους, μπορεί κανείς να δει τα ερείπια του δρόμου και της προβλήτας που είχαν βυθιστεί προς την ακτή.
Λυμήρα
Η αρχαία πόλη της Λυμύρας (Limyra Antik Kenti) βρίσκεται 108 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του κέντρου της πόλης της Αнтаλίας, εντός των ορίων της περιοχής Φινίκε. Περιλαμβάνει την ακρόπολη στις νότιες πλαγιές του όρους Τοτσάκ (Tocak Dagi), όπου βρίσκονται τα παλαιότερα κτίρια, καθώς και την περιοχή εντός των ρωμαϊκών και βυζαντινών τειχών, ακριβώς νότια αυτής, στην πεδιάδα, η οποία σήμερα διαχωρίζεται από έναν δρόμο.
Η ακρόπολη, η οποία αποτελείται από ένα εσωτερικό και ένα εξωτερικό κάστρο, βρίσκεται στο βορειότερο τμήμα της αρχαίας πόλης. Τα τείχη, οι δεξαμενές, η βυζαντινή εκκλησία και το Ηρώο του Περικλή βρίσκονται όλα στο εξωτερικό κάστρο. Αυτό το θέατρο βρίσκεται στη βάση της Ακρόπολης. Χτίστηκε κατά την ελληνιστική περίοδο και υπέστη σημαντικές εργασίες ανακαίνισης το έτος 141.
Μερικές από τις πιο εντυπωσιακές λαξευτές ταφικές σπηλιές της Λυκίας μπορεί να βρεθούν στη Λυμήρα. Περισσότερες από 400 λαξευτές ταφικές σπηλιές διασκορπίζονται στην αρχαία πόλη, και πολλές έχουν αναγνωριστεί χάρη σε λυκιακές επιγραφές που φέρουν τα ονόματά τους.
Αρυκάνδα
Located 30 kilometers north of Finike district center and 140 kilometers southwest of Antalya city center, Arykanda Ancient City (Arykanda Antik Kenti) is named Arykanda, which means “the place next to the high rock” in the Lycian language. As one of the oldest cities in the area, Arykanda can take pride in having a name that philologically reflects the native Anatolian language. Other than a 2,000-year-old stone ax, it’s hard to piece together the city’s history before the fifth century BCE based on archaeological evidence.
We know that by the second century BCE, Arykanda, a city in the Lycian Union, was minting its coins. Following the dissolution of the Lycian Union by Emperor Klaudius in 43 CE, the Lycian Region became a province along with Pamphylia, and Lycia itself was annexed by Rome. During Byzantine rule, the city was called Akalanda or Orykanda. After a terrible earthquake in 240 CE, part of the city was rebuilt.
Λητώ – Ξάνθος
Η ιστορία της Ξάνθου ξεκινά γύρω στο 3000 π.Χ.· ήταν η αρχαία πρωτεύουσα της Λυκίας και το μεγαλύτερο διοικητικό κέντρο της περιοχής. Το Λητόν προστέθηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1988, μαζί με τη Ξάνθο. Την εποχή εκείνη, αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά κέντρα.
Τοποθεσία: Ανατολικά του επαρχιακού ορίου μεταξύ των περιοχών Μούγλα και Αττάλεια, διαχωρισμένο από τον ποταμό Εσέν, εντός της περιοχής Αττάλειας, κοντά στην πόλη Κινίκ. Εκεί έζησε ο Σαρπηδών και εκεί γράφτηκε ένα ποίημα για τον πρίγκιπα Έκτορα κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου. Τέσσερα ή πέντε χιλιόμετρα δυτικά της Ξάνθου βρίσκεται η πόλη Λετώον, η οποία βρίσκεται στην περιοχή Σεϊντικεμέρ της Μούγλας.
Τόσο η Ξάνθος όσο και η Λετώ, με την πλούσια αρχαιολογική τους ιστορία, αξίζουν να συμπεριληφθούν στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Σε αυτές τις πόλεις, οι οποίες βρίσκονται σε εντυπωσιακά κοντινή απόσταση μεταξύ τους, μπορεί κανείς να βρει επιγραφές σε πέτρα που περιέχουν μερικά από τα μακρύτερα και σημαντικότερα κείμενα που έχουν γραφτεί στη λυκιακή γλώσσα.
Με χωρητικότητα 2200 θέσεων, το Θέατρο της Ξάνθου (Xanthos Tiyatrosu) είναι ένας δημοφιλής χώρος στην Ξάνθο. Η Ρωμαϊκή Αγορά βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο αρχαίο θέατρο, το οποίο χτίστηκε κατά την Ελληνιστική περίοδο και ανακαινίστηκε κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο.
Στο θέατρο υπάρχουν 36 θέσεις, επιγραφές, μια βασιλική, τρεις ναοί, μια κυκλική στοά που είναι συνδεδεμένη με το κτίριο του αυτοκρατορικού λατρευτικού χώρου και μια στοά σε σχήμα «Γ» στο ιερό του Λετώου, το οποίο ανακαλύφθηκε το 1840. Υπήρχε ένας ναός αφιερωμένος στη Λητώ και ένας άλλος αφιερωμένος στα θεϊκά της δίδυμα, τον Απόλλωνα και την Άρτεμη. Ο ναός της Λητού, στα δυτικά, είναι το μεγαλύτερο από αυτά τα κτίρια. Προς τα ανατολικά βρίσκεται ο ναός του Απόλλωνα, σε δωρικό ρυθμό (Απόλλων Ταπνά). Ο ναός της Άρτεμης, ο οποίος είναι σημαντικά μικρότερος από τους άλλους δύο, βρίσκεται ανάμεσα στους δύο μεγαλύτερους ναούς. Τα κατώτερα επίπεδα των κτιρίων είναι πλέον βυθισμένα, καθώς η στάθμη του νερού έχει αυξηθεί από την αρχαιότητα.
Πατάρα
Η αρχαία πόλη της Πατάρας (Patara Antik Kenti) είναι μία από τις σημαντικότερες και παλαιότερες πόλεις της Λυκίας. Βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα δυτικά της Κας και περίπου 200 χιλιόμετρα δυτικά του κέντρου της Αнтаλίας, στο νοτιοδυτικό άκρο της κοιλάδας του Ξάνθου. Αρχαιολόγοι ανασκάπτουν τα ερείπια της αρχαίας πόλης της Πατάρας από το 1988. Αυτό την καθιστά σημαντική όχι μόνο για την ιστορική και πολιτιστική της αξία, αλλά και επειδή είναι μία από τις λίγες παραλίες στη Μεσόγειο όπου η απειλούμενη θαλάσσια χελώνα Caretta-Caretta γεννά τα αυγά της εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Το όνομα της πόλης εμφανίζεται σε χιττιτικά κείμενα που χρονολογούνται από τον 13ο αιώνα π.Χ. Η Μέση Εποχή του Χαλκού αντικατοπτρίζεται στα κεραμικά που ανακαλύφθηκαν στην Ακρόπολη της Τεπετσίκ, αλλά η αρχαιότητα της Πάταρας αποδεικνύεται από την ανακάλυψη ενός λίθινου τσεκουριού από την προ-Εποχή του Σιδήρου στην ανατολική πλαγιά της Τεπετσίκ.
Κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου, η πόλη διατήρησε την επιφανή της θέση και εξελίχθηκε σε ένα σημαντικό χριστιανικό κέντρο. Στην Πάταρα γεννήθηκε ο άγιος που έγινε γνωστός ως Άγιος Βασίλης. Η Πάταρα ήταν μια σημαντική πόλη όταν έφτασαν οι Τούρκοι και παρέμεινε σημαντική καθ' όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα.
Σιλλίον
Η Παμφυλία είναι η περιοχή όπου βρίσκεται η πόλη της Σιλλύου. Βρίσκεται στην κορυφή ενός σχετικά επίπεδου λόφου με απότομες πλαγιές. Απέχει περίπου 30 χιλιόμετρα από την Αττάλεια και 16 χιλιόμετρα από το Σερίκ.
Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι, μετά τον Τρωικό Πόλεμο, οι ήρωες Μόψος και Κάλχας έχτισαν τη Σίλυο και άλλες πόλεις στην Παμφυλία.
Η Αττάλεια, η οποία διατηρεί μέχρι σήμερα τον χαρακτήρα της ως η πόλη όπου η ελληνοστική αμυντική αρχιτεκτονική παρουσιάζεται με τον καλύτερο τρόπο, είναι χτισμένη στην τοποθεσία της αρχαίας πόλης της Σιλλύου.
Καλό θα ήταν να είστε σε καλή φυσική κατάσταση αν σκοπεύετε να επισκεφθείτε τη Σίλυον. Ωστόσο, η θέα από την κορυφή αξίζει τον κόπο που θα καταβάλετε για να φτάσετε εκεί.
Άσπενδος
Περίπου 45 χιλιόμετρα ανατολικά του κέντρου της πόλης της Αττάλειας βρίσκεται η Ασπένδος, όπου σώζεται το καλύτερα διατηρημένο ρωμαϊκό θέατρο, όχι μόνο στην Ανατολία, αλλά σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Χτισμένη σε μια πλαγιά δίπλα στον ποταμό Κιοπρούτσαι (αρχαίος Ευρυμέδων), έναν από τους σημαντικότερους ποταμούς της περιοχής, η Ασπένδος, μια παραθαλάσσια πόλη στη Μεσόγειο, οφείλει την ανάπτυξη και τη σύνδεσή της με τη θάλασσα και τη Μεσόγειο στον ποταμό που τη διασχίζει και στις εύφορες εκτάσεις που αποστραγγίζει. Στην πεδιάδα της πλαγιάς, στην οποία στηρίζεται το θέατρο, βρίσκονται τα θεμέλια άλλων κατεστραμμένων κτιρίων της πόλης.
Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όταν χτίστηκαν το διάσημο θέατρο και τα υδραγωγεία της πόλης, η Ρώμη βρισκόταν στην ακμή της.
Λόγω της μοναδικής αρχιτεκτονικής του και της εξαιρετικής κατάστασής του, το θέατρο της Ασπένδου θεωρείται ευρέως ως ένα από τα σημαντικότερα δείγματα θεάτρων της ρωμαϊκής εποχής, που κατασκευάστηκε προς τιμήν των θεών και των αυτοκρατόρων της εποχής. Η κατασκευή του αποτελεί ένα από τα τελευταία παραδείγματα του ρωμαϊκού αρχιτεκτονικού στυλ στην κατασκευή θεάτρων.
Τα υδραγωγεία είναι το δεύτερο σε εντυπωσιακότητα μνημείο που σώζεται στην πόλη, μετά το θέατρο. Ένα από τα καλύτερα διατηρημένα αρχαία συστήματα ύδρευσης είναι το δίκτυο υδραγωγείων της Ασπένδου. Οι πύργοι που ρυθμίζουν την πίεση του νερού, που βρίσκονται στα άκρα της καμπυλόμορφης γέφυρας, η οποία εκτείνεται περίπου ένα χιλιόμετρο από βορρά προς νότο, προσφέρουν μια συνολική εικόνα του μνημείου.
Η Ασπένδος είναι μία από τις λίγες πόλεις που επέζησαν της κατάρρευσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της ανάδειξης των Σελτζούκων. Το διάσημο θέατρο φέρει σημάδια επισκευών της περιόδου των Σελτζούκων, κυρίως στην εντυπωσιακή επέκταση της κεντρικής πύλης στην πρόσοψη και στην σκούρα κόκκινη επίστρωση σοβά με ζικ-ζακ σχέδιο στην πρόσοψη. Αυτή η αποκατάσταση και η προστασία που παρείχαν οι Σελτζούκοι είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνες για τη διατήρηση του θεάτρου μέχρι σήμερα· προηγουμένως είχε διατυπωθεί η θεωρία ότι το κτίριο χρησίμευε ως καραβάν-σεράι, όπου διέμεναν οι Σελτζούκοι σουλτάνοι. Ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ ήρθε εδώ το 1930 και καθοδήγησε την αναζωογόνηση της πόλης.
Πλευρά
Η Σίδη ήταν κάποτε η σημαντικότερη πόλη-λιμάνι στην Παμφυλία. Βρισκόταν σε μια χερσόνησο, 80 χιλιόμετρα ανατολικά της Αнтаλίας και 7 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Μανάβγκατ.
In the 7th century BCE, Side was established as a permanent human settlement. In the sixth century BCE, the Lydian Empire and all of Pamphylia ruled over the city. While it did continue to exist for some time after Alexander the Great’s death, it eventually passed between different kingdoms during the Hellenistic era. At various points in its history, Pergamum’s kingdom, then Rome, and finally the Eastern Roman Empire all exerted control over the city.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, Κρητικοί μετανάστες ίδρυσαν το χωριό Σελιμιγιέ (Selimiye Köyü) στα ερείπια της αρχαίας πόλης της Σίδης (Side Antik Kenti), η οποία ήταν σημαντικό εμπορικό και λιμενικό κέντρο. Όπως και οι άλλες πόλεις της Παμφυλίας, η Σίδη βρίσκεται σε μια χερσόνησο και διασχίζεται από μια επιβλητική οδό που ξεκινά από την πύλη της πόλης. Η κύρια οδός της χερσονήσου ξεκινά από τη Μεγάλη Πύλη στα βορειοανατολικά και συνεχίζει σε ευθεία γραμμή προς την μεγάλη πλατεία δίπλα στους ναούς, με εξαίρεση μια καμπύλη μπροστά από το αρχαίο θέατρο. Από τη Μεγάλη Πύλη στα νότια ξεκινά η δεύτερη μεγαλύτερη οδός της πόλης. Και στις δύο οδούς υπάρχουν κολόνες, στοές με κορινθιακά κιονόκρανά και στις δύο πλευρές, και μια σειρά από καταστήματα κρυμμένα πίσω από αυτές. τα κτίρια με τις κρατικές υπηρεσίες και στις δύο οδούς.
Το Φρούριο της Αλάρα.
Το κάστρο βρίσκεται σε έναν απότομο λόφο με θέα το ρέμα Αλάρα, περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αλάνια και 110 χιλιόμετρα ανατολικά του κέντρου της πόλης της Αнтаλίας (Αλάρ Τσαγί). Τα βυζαντινά ερείπια διατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια της ανακατασκευής του 1232, η οποία διατάχθηκε από τον Σελτζούκο σουλτάνο Αλαντίν Κεϊκουμπάτ, δίνοντας στο κάστρο την τωρινή του εμφάνιση. Το πανδοχείο Αλάρα (Αλάρα Χαν) και η κύρια εμπορική διαδρομή προστατεύονταν από το κάστρο. Περίπου την ίδια περίοδο, τα πλοία που μετέφεραν εμπόρους πιθανότατα αγκυροβολούσαν μπροστά από το κάστρο. Οι εσωτερικές και εξωτερικές οχυρώσεις του φρουρίου ενισχύονται με πύργους. Μια σκάλα σκαλισμένη στο βράχο επιτρέπει την πρόσβαση από την όχθη του ρέματος Αλάρα στο δεύτερο τείχος.
Ναός του Απόλλωνα στην Αλάνια.
Το Κάστρο της Αλάνια (Alanya Kalesi), που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα κάστρα της Ανατολίας που χρονολογούνται από τον Μεσαίωνα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είναι δύσκολο να προσεγγιστεί από τη θάλασσα, από ξηράς και από αέρος, και επιπλέον βρίσκεται σε μια προστατευόμενη περιοχή. Τα 6,5 χιλιόμετρα τειχών, τα 140 προπύργια, οι σχεδόν 400 δεξαμενές στο εσωτερικό και οι υπέροχες, διακοσμημένες πύλες με επιγραφές, κάνουν το κάστρο να μοιάζει με ένα υπαίθριο μουσείο.
Η αρχική εγκατάσταση στο κάστρο χρονολογείται από την Ελληνιστική περίοδο, αλλά κατά τη διάρκεια της περιόδου της Αυτοκρατορίας των Σελτζούκων το κάστρο απέκτησε την εντυπωσιακή του εμφάνιση ως ένα επιβλητικό φρούριο. Το τμήμα του κάστρου, γνωστό ως «çkale», με ύψος 250 μέτρα, βρίσκεται στην άκρη της χερσονήσου, η οποία αποτελεί το δυτικότερο και ψηλότερο σημείο. Τα ισχυρά τείχη και στις τέσσερις πλευρές του κάστρου δικαιολογούνται, δεδομένης της σημασίας του ως κέντρο διοίκησης της κυβέρνησης και των ένοπλων δυνάμεων. Για να ενισχυθεί περαιτέρω το φρούριο, ο σουλτάνος των Σελτζούκων, Αλαεντίν Κεϊκουμπάντ, διέταξε την ανέγερση επιβλητικών κατασκευών.
Μουσείο της Αнтаλίας
Στο 1922, ο δάσκαλος Σουλεϊμάν Φικρί Ερτέν ίδρυσε το Μουσείο της Αττάλειας (Antalya Müzesi) με σκοπό να προστατεύσει αρχαία αντικείμενα που είχαν διασωθεί από τις λεηλασίες των δυνάμεων κατοχής που είχαν φτάσει στην περιοχή μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (1). Το σημερινό κτίριο του μουσείου χρονολογείται από το 1972, όταν μεταφέρθηκε από τις προηγούμενες τοποθεσίες του, στο τζαμί Αλααντίν (Alaaddin Cami) και στο τζαμί Γιβλί (Yivli Cami) στην περιοχή Καλεϊτσί. Το σύγχρονο Μουσείο της Αττάλειας καταλαμβάνει μια έκταση 30,000 τετραγωνικών μέτρων και διαθέτει 14 αίθουσες εκθέσεων, υπαίθριους χώρους όπου εκτίθενται γλυπτά και άλλα αρχαία αντικείμενα, καθώς και έναν κήπο. Ένα από τα μέρη με την πλουσιότερη ιστορία στις ανατολικές περιοχές, που έχουν φιλοξενήσει την ιστορία της ανθρωπότητας, είναι το Η περιοχή της Αττάλειας περιλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος των εδαφών που παλαιότερα ήταν γνωστά ως Λυκία, Παμφυλία και Πισιδία. Η Αττάλεια αποτελεί ένα μοναδικό υπαίθριο μουσείο και ένα διεθνές κέντρο ανασκαφών, λόγω του πλούτου των αρχαιολογικών της χώρων, γεγονός που προσελκύει επιστήμονες από όλο τον κόσμο. Το Μουσείο της Αττάλειας πραγματοποιεί εκτεταμένες εργασίες διαμόρφωσης του τοπίου και ανασκαφές διάσωσης στην περιοχή.
Παρόλο που διαθέτει εκθέματα αρχαιολογίας και ιστορίας, το Μουσείο της Αττάλειας συχνά θεωρείται ένα περιφερειακό μουσείο. Τα εθνογραφικά έργα συγκεντρώθηκαν από ειδικούς του μουσείου που προέρχονται από την περιοχή, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής προήλθε από ανασκαφές στην περιοχή. Οι αίθουσες εκθέτουν αντικείμενα από την αρχή της ανθρώπινης ιστορίας στην Αττάλεια μέχρι σήμερα, με κάθε αίθουσα να είναι χωρισμένη ανά περίοδο και θεματική ενότητα. Τα ρωμαϊκά γλυπτά που ανακαλύφθηκαν στην Πέργη και τα συναρπαστικά και μοναδικά αντικείμενα που αποκαλύφθηκαν στις πρόσφατες ανασκαφές του μουσείου έχουν συμβάλει στην ανάδειξη του Μουσείου της Αττάλειας στις τάξεις των κορυφαίων μουσείων του κόσμου. Το 1988, το Συμβούλιο της Ευρώπης ανακήρυξε το μουσείο ως το δικό του... Μουσείο της Χρονιάς.
Σύγχρονα ξενοδοχειακά συγκροτήματα που δίνουν έμφαση στην ψυχαγωγία και τη χαλάρωση.
Η Αττάλεια είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς στον κόσμο, χάρη στα πανέμορφα τοπία και την πλούσια ιστορία της. Κάθε χρόνο, η Αττάλεια προσελκύει πολλούς τουρίστες που έρχονται για να κολυμπήσουν στα κρυστάλλινα, γαλάζια νερά της πόλης, να χαλαρώσουν στα καταπράσινα πάρκα της και να μάθουν για τη μακρά ιστορία της.
Πολυτελή θέρετρα και ξενοδοχεία μπορείτε να βρείτε σε όλη την περιοχή της Αττάλειας, αλλά ορισμένες περιοχές διαθέτουν μεγαλύτερη συγκέντρωση τέτοιων καταλυμάτων. Όταν κατατάσσουμε αυτές τις περιοχές, το Μπελέκ βρίσκεται στην κορυφή. Το Μπελέκ, ανατολικά του κέντρου της Αττάλειας, φιλοξενεί μια μεγάλη ποικιλία καταλυμάτων. Επιπλέον, ορισμένα ξενοδοχεία στο Μπελέκ διαθέτουν αθλητικά στάδια και γήπεδα γκολφ υψηλού επιπέδου.
Η Λάρα, που βρίσκεται περίπου στα μισά της απόστασης μεταξύ της Μπελέκ και της Αττάλειας, διαθέτει επίσης μερικά ξενοδοχεία πέντε αστέρων. Η περιοχή της Λάρας, στην οποία βρίσκονται τα περισσότερα ξενοδοχεία της πόλης, έχει μάλιστα πάρει το όνομά της: η Περιοχή των Ξενοδοχείων.
Εκτός από τις περιοχές Μπελέκ και Λάρα, η περιοχή Κέμερ διαθέτει έναν μεγάλο αριθμό ξενοδοχείων. Βρίσκεται στα δυτικά του κέντρου της Αττάλειας και φιλοξενεί αρκετά ξενοδοχεία πέντε αστέρων, καθώς και πληθώρα δραστηριοτήτων στην ύπαιθρο, πολιτιστικών χώρων και ιστορικών μνημείων, τα οποία μπορούν να απολαύσουν οι επισκέπτες κατά τη διάρκεια της διαμονής τους στην περιοχή. Υπάρχουν δεκάδες ξενοδοχεία στην καρδιά της περιοχής Κέμερ, καθώς και στις γειτονικές πόλεις Γκεϊνιούκ, Μπελντιμπί και Κιρίς, από όπου μπορούν να επιλέξουν οι επισκέπτες.
Θέρετρα στην Αττάλεια.
Στην Αττάλεια υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία πέντε αστέρων, αλλά και πολλά μικρότερα, πιο οικεία ξενοδοχεία.
Μπορείτε να βρείτε μικρά, κομψά ξενοδοχεία στην καρδιά της Αττάλειας, στην περιοχή Καλεϊτσί. Αυτά τα ξενοδοχεία είναι εύκολα προσβάσιμα από τους ιστορικούς δρόμους της πόλης και θα σας τοποθετήσουν στο επίκεντρο όλων των δραστηριοτήτων.
Υπάρχουν ξενοδοχεία της κατηγορίας «μπουτίκ» και εκτός της περιοχής Καλεϊτσί. Μικρά, ξεχωριστά ξενοδοχεία που εντάσσονται αρμονικά στο περιβάλλον μπορούν να βρεθούν σε κάθε περιοχή της Αττάλειας. Για παράδειγμα, η περιοχή γύρω από την αρχαία πόλη της Ολύμπου διαθέτει μια μεγάλη ποικιλία από ξύλινα σπίτια στα δέντρα, από τα οποία μπορείτε να επιλέξετε (Ολύμπος, Αρχαία Πόλη). Μπορείτε επίσης να βρείτε ξενοδοχεία της κατηγορίας «μπουτίκ» σε αγροτικές περιοχές, εκτός του κέντρου της πόλης Κέμερ.
Τα Μάντεν, το Τεκίροβα, το Τσιράλι και η Πάταρα είναι μερικά από τα καλύτερα μέρη στην Τουρκία για να κάνετε κατασκήνωση. Στην υπέροχη φύση, κοντά σε ποτάμια και ρυάκια που καταλήγουν στην θάλασσα, μπορείτε να χαλαρώσετε και να απολαύσετε τις διακοπές σας.
Ορμάνα
Το χωριό Ορμάνα βρίσκεται στην περιοχή Ίμπραντ, κατά μήκος της ιστορικής Σελτζουκικής Διαδρομής του Μεταξιού που συνέδεε την Κόνια με την Αττάλεια. Βρίσκεται κοντά στον αρχαίο ρωμαϊκό οικισμό της Ερύμνας και η περιοχή αυτή έχει κατοικηθεί αδιάλειπτα από την ελληνιστική εποχή μέχρι σήμερα. Η Ορμάνα, φωλιασμένη στους πρόποδες των βουνών Ταύρου, είναι ένας πραγματικός παράδεισος που καλωσορίζει τους επισκέπτες με την αφθονία της φυσικής ομορφιάς και την πλούσια πολιτιστική της κληρονομιά. Ήταν ένα σημαντικό οικονομικό και επιστημονικό κέντρο, ιδιαίτερα στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα.
Ένα από τα τελευταία ανεξερεύνητα μέρη στην Τουρκία είναι η Ορμάνα, ένα μέρος όπου η ιστορία και ο πολιτισμός συνδυάζονται με τη φύση. Στην περιοχή αυτή βρίσκονται τα Ντουμέλι Εβλέρ, ή αλλιώς τα «σπίτια με τα κουμπιά», όπως είναι πιο γνωστά στα αγγλικά. Αυτά τα σπίτια χρονολογούνται εκατοντάδες χρόνια πίσω και κατασκευάστηκαν από πέτρα και ξύλο, χωρίς τη χρήση κονιάματος. Σήμερα, προστατεύονται ως μια μορφή άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς.
Την άνοιξη, η πεδιάδα του Εϊνίφ, μια τεράστια, επίπεδη έκταση που περιβάλλεται από τις επιβλητικές οροσειρές του Ταύρου, αποτελεί ένα θέαμα που αξίζει να θαυμάσει κανείς και ένα μέρος μοναδικό στο είδος του. Καθώς περπατάτε ανάμεσα στα μαύρα πεύκα, τις ερυθρελάτες και τις τριανταφυλλιές της άγριας περιοχής του Ταύρου, θα δείτε κίτρινα άλογα, σκίουρους, λαγούς, κατσίκες και άλλα ζώα.
Οι σταλακτίτες και οι σταλαγμίτες του Σπηλαίου Αλτινμπεσίκ, όπου βρίσκεται η μεγαλύτερη υπόγεια λίμνη της Τουρκίας, αποτελούν ένα εντυπωσιακό θέαμα. Το Σπήλαιο Αλτινμπεσίκ βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Αλτινμπεσίκ, το οποίο φιλοξενεί 605 είδη φυτών, συμπεριλαμβανομένων ενδημικών ειδών, καθώς και άγριες αλεπούδες, λύκους, αγριογούρουνα και αίγες.
Μπορείτε να επισκεφθείτε τις μονάδες υδατοκαλλιέργειας πέστροφας κοντά στο χωριό Ουζουμντερέ, να συλλέξετε μανιτάρια μωραΐσκια και άγρια βότανα, να δοκιμάσετε τα παγκοσμίως γνωστά σταφύλια και το μελάσσι της Ορμάνα και να γιορτάσετε τη συγκομιδή σε φεστιβάλ που διοργανώνονται εδώ και μισό αιώνα κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας του Σεπτεμβρίου.







