De BosporusstraatDe Bosporus is de zeestraat die de Zwarte Zee en de Zee van Marmara met elkaar verbindt en het Aziatische deel van Turkije (Anatolië) van Europa scheidt.
De Bosporus, Istanbul
De Bosporus is 19 mijl (30 km) lang en heeft een maximale breedte van 2.3 mijl (3.7 km) bij de noordelijke ingang en een minimale breedte van 2,450 voet (750 m) tussen de Ottomaanse vestingwerken van Rumelihisar en Anadoluhisar. De diepte in het midden varieert van 36.5 tot 124 meter (120 tot 40 voet). Er is een sterke stroming die van de Zwarte Zee naar de Zee van Marmara stroomt, maar onder het oppervlak is er een andere stroming die meer zout water van de Zee van Marmara naar de Zwarte Zee brengt. In de Bosporus wordt veel gevist, omdat vissen de waterweg gebruiken om tijdens de verschillende seizoenen naar en van de Zwarte Zee te reizen. Langs de oevers vindt u dorpen, badplaatsen en luxe woningen. aan beide zijden van het water.
De naam Bosporus is afgeleid van het Griekse woord voor ‘ossenoversteek’, *boos poros*, en wordt in verband gebracht met de mythische figuur Io, die naar verluidt de gedaante van een kalf aannam en tijdens haar reizen de Thracische Bosporus overstak. Byzantijnse keizers en later Ottomaanse sultans bouwden verdedigingswerken langs de oevers van het zeestuk, met name aan de Europese kant, vanwege de strategische ligging van de stad Constantinopel (Istanbul) aan het zuidelijke uiteinde van het zeestuk. De kastelen van Anadoluhisar, gebouwd in 1390–91 aan de Aziatische oever door Bayezid I, en Rumelihisar, gebouwd in 1452 door Mehmed II, direct aan de overkant van het zeestuk, zijn twee voorbeelden hiervan. Naarmate de Europese mogendheden in de 19e eeuw aan invloed wonnen, legden ze regels vast (in verdragen in 1841). en in 1871) werden regels vastgesteld voor het passeren van koopvaardij- en oorlogsschepen door de zeestraat. Nadat de Ottomanen in de Eerste Wereldoorlog waren verslagen, nam een internationale commissie het bestuur over de zeestraat over. Met de ratificatie van het Verdrag van Montreux in 1936 kreeg Turkije de controle terug.
Momenteel overspannen er drie bruggen de zeestraat. De Boaziçi-brug (ook wel Bosporus I-brug genoemd) was de eerste die werd gebouwd en werd in 1973 opengesteld voor verkeer, met een hoofdoverspanning van 3.524 voet (1.074 meter). De Fatih Sultan Mehmed-brug, ook bekend als de Bosporus II-brug, werd in 1988 opengesteld voor verkeer en heeft een hoofdoverspanning van 3.572 voet (1.090 meter). De hoofdoverspanning van de Yavuz Sultan Selim-brug (Bosporus III-brug) is 4.620 voet; deze werd in 2016 opengesteld voor verkeer (1.408 meter). Het duurde tot 2016 voordat een wegtunnel onder de Bosporus werd voltooid, maar in 2013 werd er al een spoortunnel aangelegd.
In de Griekse mythologie
Ze was de dochter van de riviergod Inachus en de Oceanide Melia, en in de Griekse mythologie was ze bekend als Io. Callithyia was de naam waaronder Io bekendstond als de eerste priesteres van Hera, de vrouw van Zeus. Zeus werd verliefd op haar en veranderde haar in een witte koe om haar te beschermen tegen de woede van Hera. Zeus’ vrouw Hera overtuigde hem om haar de koe te geven in ruil voor het sturen van Argus Panoptes (“de Alziende”) om haar in de gaten te houden. Zeus stuurde Hermes eropuit, en Hermes bracht Argus met een spreuk in slaap en doodde hem vervolgens terwijl hij sliep. Hera stuurde daarna een vlieg naar Io om haar te plagen. Io rende de hele wereld rond, zwom door de zeestraat die later de Bosporus zou worden genoemd (wat “Os-oversteekplaats” betekent), en uiteindelijk kwam ze in Egypte terecht, waar ze weer in haar oorspronkelijke gedaante werd teruggebracht en Epaphus baarde.
De Egyptische godin Isis werd geassocieerd met Io, en de heilige stier Apis werd in verband gebracht met Epaphus. Nadat Epaphus op bevel van Hera was ontvoerd, werd hij uiteindelijk door Io in Byblos, Syrië, gevonden. In deze versie van de mythe wordt Astarte, de godin van Syrië, in verband gebracht met Io. Zowel het Egyptische als het Syrische deel laten zien hoe het Oosten invloed had en hoe niet-Griekse goden vaak werden vergeleken met hun Griekse tegenhangers.
De Bosporusbrug werd gebouwd tussen 1970 en 1973.
De brug verbindt de continenten Europa en Azië in Istanbul, Turkije. De Bosporusbrug is 64 meter hoog boven het wateroppervlak en de pijlers zijn 178 meter hoog.
De brug is uitsluitend bedoeld voor auto’s en ander verkeer; wandelen is er niet toegestaan, of het nu is om van het uitzicht te genieten of om de brug over te steken.
Locatie aan de Bosporus
HET PALEIS VAN BEYLERBEYI
De Ottomaanse sultan Abdulaziz liet het Beylerbeyi-paleis bouwen tussen 1861 en 1865. De architecten waren de broers Sarkis en Agop Balyan. Het Beylerbeyi-paleis was ontworpen als een zomerresidentie.
In tegenstelling tot de andere Ottomaanse paleizen, beschikt het Beylerbeyi-paleis niet over een verwarmingssysteem. Bovendien heeft het paleis een zwembad. Het paleis is gebouwd in gotische en neoklassieke stijl.
Het paleis heeft twee verdiepingen en is versierd met vergulde zuilen, mozaïeken en schilderijen. Het Beylerbeyi-paleis bestaat uit 24 kamers, 1 hamam (Turks bad), 1 badkamer en 6 tuinhuisjes in de tuin. Het paleis ligt aan de Aziatische zijde van de Bosporus. Tegenwoordig is het paleis een museum.
Tijdens uw bezoek kunt u de oorspronkelijke vergaderzalen, eetkamers en badkamers bezichtigen. Een van de laatste Ottomaanse sultans, Abdulhamid II, overleed in 1918 in het paleis van Beylerbeyi. U kunt vandaag de dag zijn studeerkamer, slaapkamer en badkamer bekijken.
KUCUKSU-PAVILJOEN
Het paleis werd in 1857 gebouwd in opdracht van sultan Abdulmecid. Hij vroeg de architect Garabet Balyan en zijn zoon Nicogos Balyan om een ontwerp in barokstijl te maken. Tijdens het bewind van Mahmut I stond er een houten paleis met twee verdiepingen. Het paleis onderscheidt zich door zijn muren; bij andere paleizen zie je rondom gietijzeren hekwerken met aan elke zijde één poort. Vanbinnen lijkt het op een traditioneel Turks huis, maar als paleis zijn de marmeren elementen Italiaanse kristallen kroonluchters uit Bohemen, gecombineerd met gordijnen en tapijten uit Hereke.
Tijdens het bewind van sultan Abdulaziz werden enkele van de oorspronkelijke gebouwen in de tuin afgebroken. In 1944 werd het complex gerenoveerd en vervolgens opengesteld als museum. Het paleis is het beste te zien vanaf de Bosporus.
Het Meisjestorentje
De toren is ook bekend als de Toren van Leander en in het Turks als Kız Kulesi. Er doen veel legendarische verhalen de ronde over de toren, en het meest bekende verhaal is dat er eens een koning was, die een geliefde dochter had. De monniken vertelden de koning dat een slang zijn dochter op haar 18e verjaardag zou bijten.
Daarna liet de koning de toren bouwen, zodat zijn dochter ver van het land verwijderd zou zijn en de slang zou kunnen vermijden. Maar de voorspelling bleef uitkomen. Op een dag brachten de bedienden een aantal manden met druiven, en er zat een slang tussen de druiven. Uiteindelijk beet de slang haar.
Deze oude toren staat op een rotsachtige uitstulping bij de ingang van de Bosporus, vlak voor de kust van Üsküdar. Tegenwoordig wordt de toren als vuurtoren gebruikt. De oorspronkelijke toren, die in de 12e eeuw werd gebouwd door de Byzantijnse keizer Manuel I Komnenos (1143-1180), diende om de Bosporus af te sluiten voor scheepvaart en was bedoeld als een stevige basis voor de stoelen. Tegenwoordig is de Maidentoren een van de populairste restaurants in Istanbul. De Maidentoren is het beste te zien vanaf de De Bosporus.















