PRIVÉ VOORBEZICHTIGING · LUXURY TOUR TURKEY
Van Romos Travel · Sinds 2009Privéreizen. Persoonlijk samengesteld.+90 537 473 99 56
Luxury Tour TurkeyHelp me bij het plannen van mijn reis.
DE LOCATIES DIE EEN ROL SPEELDEN IN HET VERHAAL

Openluchtmuseum van Göreme

Het openluchtmuseum van Göreme herbergt een opmerkelijke verzameling kerken en kloostergebouwen die in de rotsen zijn uitgehouwen. De architectuur en de muurschilderingen zijn essentieel voor het begrijpen van het christelijke erfgoed van de regio.

Ontdek deze plek. ↓
Openluchtmuseum van Göreme
Openluchtmuseum van Göreme

De Goreme-vallei in Cappadocië is een ideale locatie om tot rust te komen. Het ligt 17 km van Nevsehir en 6 km van Urgup en bevindt zich op een hoogte van 1.100 meter boven zeeniveau. Hoewel de betekenis van de naam "Goreme" onduidelijk is, wordt aangenomen dat deze mogelijk is afgeleid van de naam Korama, die werd gegeven door de eerste christenen die op de vlucht waren voor de Arabieren en er onderdak vonden. Goreme was de geboorteplaats van de martelaar Sint-Hieron.

Openluchtmuseum van Göreme, Cappadocië

In deze vallei zijn de oudste voorbeelden van Byzantijnse kerken te zien, die werden gebruikt als locatie voor de opleiding van missionarissen. De Göreme-vallei herbergt ongeveer 200 kerken en is een openluchtmuseum, de ideale plek voor excursies in Cappadocië. Het aantal kerken nam toe toen Sint Paulus (10-67) besloot dit gebied te gebruiken voor de opleiding van missionarissen. In het museum zijn veel kerken te bezichtigen, zoals het klooster voor monniken en nonnen, de Sint-Basiliuskapel, de Appelkerk, de Sint-Barbarakerk, de Slangenkerk, de Donkere Kerk, de Sandalkerk, de Gespkerk, enzovoort.

In de tweede eeuw na Christus leidden asceetische monniken een teruggetrokken leven in de regio Göreme in Cappadocië. Ze vormden een belangrijke sociale gemeenschap, los van de kloosters en kerken. De aanwezigheid van charismatische geestelijken droeg ertoe bij dat Cappadocië in de derde eeuw een centrum werd voor religieuze ideeën en het religieuze leven.

Het gebied werd beroemd als de geboorteplaats van drie belangrijke religieuze figuren in de daaropvolgende eeuw. Basileios, bisschop van Kaisareia; Gregorios, zijn broer en bisschop van Nyssagia; en Gregorios, bisschop van Nazianus, ook bekend als ‘de Grote’, keerde terug naar zijn geboortestad Kaisareia, de hoofdstad van de regio Cappadocië, om daar als monnik te leven. Hij had ook een grote invloed op de verspreiding van monastieke idealen.

Tussen de 4e en de 13e eeuw beleefde het kloosterleven een bloeiperiode in GöremeBijna elke rotsformatie is omgevormd tot een plaats van aanbidding, een kapel, een café of een plek om te zitten. De oorspronkelijke locatie van dit leermodel bevindt zich op dezelfde plek als het huidige Göreme Openluchtmuseum. Er werden twee verschillende stijlen gebruikt om de kerken te decoreren. Het aanbrengen van verf op de rotsen is de ene stijl, terwijl fresco-secco (tempera) de andere is. De leer van de kerk is gebaseerd op de Bijbel en het voorbeeld van Jezus Christus. Het klooster voor meisjes en jongens, de Sint-Basiliuskerk, de Elmali-kerk, de Sint-Barbara-kerk, de Serpent-kerk, de Malta-kruisvaarderskerk, de Donkere Kerk, de Sint-Catharinakerk, de Carikli-kerk en de Tokali-kerk zijn slechts enkele van de gebouwen die deel uitmaken van Het openluchtmuseum van Göreme. In 1967 werd de archeologische opgraving opengesteld voor het publiek.

OPENLUCHTMUSEUM GÖREME, TURKIJE
De Tokali-kerk
The Church of the Buckle, also known as Tokali Church, is the largest in Göreme. It was in the 1980s that restoration work on the church was finally finished. The Church of Mar Yakub in the Tur Abdin region, close to modern-day Mardin, is the only surviving example of its original architecture.

In de negende eeuw maakten kunstenaars zogenaamde ‘provinciale’ fresco’s voor het hoofdschip van de kerk; in de elfde eeuw werden drie apsissen versierd met ‘metropolitane’ fresco’s. Binnen in de kerk zijn fresco’s te zien met scènes uit het leven van de twaalf apostelen, andere heiligen en Jezus zelf. Onder het schip van de kerk bevindt zich een crypte.

De Tokali-kerk bestaat uit vier delen: de oude kerk, de nieuwe kerk (die veel groter is), de parekklesion (een kleinere kapel) en de onderkerk. In de 10e eeuw begon de bouw van wat nu bekend staat als de oude kerk. Oorspronkelijk was dit een eenvoudige kerk met een tongewelf en één schip. Toen de nieuwe kerk aan het einde van de 10e of het begin van de 11e eeuw werd gebouwd, werd de apsis van de oude kerk afgebroken. Er is geen directe toegang van de oude kerk naar de nieuwe kerk. De oude kerk is versierd met zachte tinten rood en groen, aangebracht in stroken, die scènes uit het Nieuwe Testament en afbeeldingen van enkele heiligen weergeven.

Scènes uit het Nieuwe Testament, de wonderen van Christus, de eerste diakens, gebeurtenissen uit het leven van de heilige Basilius (een van de Cappadocische Vaders), afbeeldingen van Leades (een van de Veertig Martelaren) en de heilige Menas domineren de panelen van de Nieuwe Kerk. Deze zijn rijkelijk versierd met diepblauwe verf, gemaakt met pigmenten uit de lapis lazuli-steen uit Badachsjan. Het moet een aanzienlijk bedrag hebben gekost. Om een idee te geven van de waarde van de lapis lazuli: men schat dat alleen al dit materiaal ongeveer 31.5 pond goud waard is. Wetenschappers hebben gefundeerde vermoedens geuit over de identiteit van de donoren, waarbij velen verwijzen naar de Phokades, een rijke Cappadocische familie. Dit wordt echter niet ondersteund door enig bewijs dat als doorslaggevend kan worden beschouwd.

Bogen en arcades in oosterse stijl werden gebruikt om de Nieuwe Kerk te versieren, die uit de oostelijke muur van de Oude Kerk was gehouwen. De Paracclesion is een kleine kapel met een tongewelf en een enkele apsis, die aan de linkerkant van het hoofdgebouw van de Nieuwe Kerk is gelegen. In de benedenkerk zijn drie beuken, waarvan er één leidt naar een crypte.

Locatie van het openluchtmuseum van Göreme

De kerk van Elmali
De Elmali-kerk, ook wel bekend als de Appelkerk, is een bescheiden grotkerk met een belangrijke religieuze betekenis. Het gebouw dateert uit circa 1050 en heeft een Grieks kruis dat in elk van de vier asymmetrische pilaren is uitgehouwen, die de centrale koepel ondersteunen. Hoewel de kerk in 1991 is gerestaureerd, blijven de fresco’s afbladderen, waardoor de schilderijen eronder zichtbaar worden. In de muurschilderingen van de kerk zijn heiligen, bisschoppen en martelaren afgebeeld. …en rechts van het altaar is een afbeelding van het Laatste Avondmaal te zien, compleet met een vis (in het Grieks staan de letters Y voor ‘Jezus Christus, Zoon van God, de Verlosser’). De kerk is vernoemd naar de appelboom die er vroeger stond, of naar de rode bol die aartsengel Michaël bovenop de koepel vasthoudt. Men gaat er algemeen van uit dat deze kerk, die aan het hoofdschip grenst, zijn naam heeft ontleend aan een van deze twee bronnen.

De Sint-Barbara-kerk
De kerk van Sint-Barbara (ook bekend als de Azize Barbara-kerk) is gewijd aan Barbara, een Griekse martelares wiens vader haar opsloot om te voorkomen dat ze in aanraking zou komen met het christendom. Ondanks dit kon Barbara haar geloof blijven belijden, en als gevolg daarvan liet haar vader haar martelen en uiteindelijk doden.
De kerk, die in de 1100-jaren werd gebouwd, was mogelijk een herdenkingsmonument voor de martelaarheilige. Het ontwerp lijkt op dat van de Carikli-kerk. Er is een centrale apsis, twee zijapsissen en twee zuilen die het kruisgewelf van de kerk ondersteunen. Binnenin het gewelf is Christus afgebeeld, zittend op een troon. Het gewelf is versierd met geometrische patronen die in roodoker zijn geschilderd, rechtstreeks op de rotswand, en deze worden als symbolisch beschouwd. Een andere fresco toont een grote sprinkhaan, die mogelijk het kwaad symboliseert, en die wordt afgeweerd door twee kruisen. Tegen de draak en de slang worden de heiligen George en Theodorus afgebeeld, te paard, in een fresco op de noordelijke muur van de kerk. Om de indruk te wekken dat er gehouwen stenen zijn gebruikt bij de bouw, hebben de monniken hij tekende lijnen op de rotsen met rode oker.

De kerk van Yilanli
De Yilanli-kerk, ook bekend als de Slangenkerk, is een bescheiden gebouw met een lang, laag schip en een gewelfd tongewelf. De fresco waarop de heiligen Theodorus en Georgius een draak verslaan, was de inspiratie voor de naam van het gebouw (of de slang, zoals afgebeeld in de fresco). Er is ook een fresco van Constantijn en Helena, de moeder van de keizer, die het Ware Kruis vasthouden; deze is in de kerk te vinden. Sommigen beweren dat ze een droom had waarin ze het kruis zag waarop Jezus werd gekruisigd, en dat een fragment van dat kruis nog steeds begraven ligt onder de Hagia Sophia in Istanbul. Delen van het kruis zijn ook te vinden in de Sint-Pietersbasiliek in Rome en de Kerk van het Heilige Graf in Jeruzalem. Onuphrius, wiens afbeelding de muur boven en rechts van de ingang siert, is weer een boeiend portret. Als kluizenaar in de Egyptische woestijn nabij Thebe wordt de heilige meestal afgebeeld met een lange, grijze baard en slechts een vijgenblad op zijn hoofd.

De Karanlik-kerk

De Karanlik-kerk, ook wel bekend als de Donkere Kerk, was een kloostercomplex dat in de 11e eeuw werd gesticht. Een enkele grote apsis, twee zijapsissen en vier zuilen kenmerken deze kerk met een koepeldak. Christ the King, de geboorte van Jezus, de aanbidding door de Wijzen, de zalving van Jezus tijdens het Laatste Avondmaal, het verraad van Judas, de kruisiging en de opstanding werden hierin afgebeeld.
Until the 1950s, it served as a pigeon house after the Turkish invasion. These New Testament scene frescoes are the best preserved in all of Cappadocia and a fine example of Byzantine art from the 11th century, after 14 years of scraping pigeon droppings off the walls. However, the church’s narthex, or vestibule, caved in, exposing the church’s ceiling. The fresco depicting Christ’s Ascension and the Benediction of the Saints was severely damaged, while other scenes were only partially preserved. It’s possible that the church got its name from the tiny oculus in the narthex that lets in barely any natural light. This quality is responsible for the longevity of the pigments and their richness throughout the years.

De Carikli-kerk
De kerk staat bekend als Carikli (de kerk met sandalen), vanwege de twee voetstappen die aan de voet van het fresco van de Hemelvaart in de ontvangsthal zijn afgebeeld (men zegt dat dit fresco een exacte kopie is van het fresco in de Kerk van de Hemelvaart in Jeruzalem). De kerk en de Karanlik Kilise zijn in dezelfde rots uitgehouwen. Veel legendes over de voetstappen zelf kunnen niet worden bevestigd. De kerk heeft een kruisvormige plattegrond, met elkaar kruisende gewelven. Fresco's uit de 11e eeuw stellen scènes uit het Nieuwe Testament voor, waaronder de vier evangelisten, de geboorte en kruisiging, de doop en de aanbidding van de wijzen.

Blijf ontdekken.

Nog meer plekken om te ontdekken.

Ontdek de bestemming ↗
Uw reis begint met een gesprek.

Laten we Turkije tot een succes maken.met vriendelijke groet.

Neem contact op met onze reisadviseurs.