PRIVÉ VOORBEZICHTIGING · LUXURY TOUR TURKEY
Van Romos Travel · Sinds 2009Privéreizen. Persoonlijk samengesteld.+90 537 473 99 56
Luxury Tour TurkeyHelp me bij het plannen van mijn reis.
DE LOCATIES DIE EEN ROL SPEELDEN IN HET VERHAAL

Prinseneiland

De eilanden in de Zee van Marmara bieden een welkome afwisseling ten opzichte van de drukte van de stad, met mooie boulevards langs de waterkant, historische huizen en wandelroutes door heuvelachtig gebied. Buyukada is het bekendste eiland van de groep.

Ontdek deze plek. ↓
Prinseneiland
Prinseneiland

Prinseneiland

De geschiedenis van de eilanden gaat terug tot het oude Griekenland, toen ze bekend stonden onder de naam “Dmónsoi”, ook wel gespeld als Demonesi of Demonisi.

De Prinseneilanden bij Istanbul

Prinsen die in ongenade waren gevallen en andere leden van de koninklijke familie werden tijdens het Byzantijnse Rijk naar de eilanden verbannen. Ook de familie van de Ottomaanse sultans werd na 1453 naar deze eilanden verbannen, wat uiteindelijk leidde tot de huidige naam van de eilanden. Tijdens het beleg van Constantinopel in 1453 veroverde de Ottomaanse vloot de eilanden. In de negentiende eeuw bezochten de rijken van Istanbul de eilanden, en op het grootste van de Prinseneilanden zijn nog steeds huizen en villa's uit de Victoriaanse tijd te zien. De bevolking van de Prinseneilanden (Adalar) telde in totaal 7.937 inwoners tijdens de Ottomaanse volkstelling die tussen 1881 en 1893 werd gehouden. Dit omvatte 5.501 Grieken, 533 Armeniërs, 254 moslims, 133 katholieken, 65 joden, 27 latino's en 7 andere nationaliteiten. Protestanten, 3 Bulgaren en 1404 burgers die niet onder het Ottomaanse Rijk vielen. Op Halki (Turks: Heybeliada), het op een na grootste van de Prinseneilanden in de Zee van Marmara, werd op 1 oktober 1844 een seminarie opgericht, de Theologische School van Halki (Grieks: en Turks: Ortodoks Ruhban Okulu). Totdat het Turkse parlement in 1971 privéuniversiteiten verbood, fungeerde het als de belangrijkste theologische school van het Oecumenisch Patriarchaat van Constantinopel. De theologische instelling is gevestigd op de locatie van het voormalige Byzantijnse klooster van de Heilige Drie-eenheid op de Heuvel van Hoop op het eiland. Het klooster blijft zorg dragen voor het voormalige schoolgebouw, dat nu wordt gebruikt voor conferenties. De reis duurt ongeveer een uur. om per boot van de kust van Istanbul naar het eiland te reizen waar het zich bevindt. Er werd geschat dat er in 1912 ongeveer 10,250 Grieken en 670 Turken op de eilanden woonden. Nadat de Britse jachtclub op Büyükada werd omgevormd tot Anadolu Kulübü, waar Turkse parlementsleden in de zomer van Istanbul konden genieten, hebben de eilanden een meer Turks karakter gekregen als gevolg van de toestroom van welgestelde Turkse jetsetters. Deze trend begon in de jaren 1920, in de beginjaren van de Turkse Republiek. De eilanden zijn uniek omdat ze een, zij het beperkt, beeld geven van een multiculturele gemeenschap in het hedendaagse Turkije, misschien vergelijkbaar met de multiculturele gemeenschappen die floreerden. In Ottomaanse steden zoals Istanbul en Constantinopel woonden aanzienlijke aantallen mensen die een Turkse taal spraken. Op vrijwel elk bewoond eiland was vóór 1950 een aanzienlijke Turkstalige bevolking aanwezig, maar dat is nu niet meer het geval. Aangezien Turken een groot deel van de bevolking en het toerisme uitmaken, zijn de historische bijdragen van de minderheid nu cultureel gezien belangrijker dan statistisch gezien.

Locatie: Princes' Island

Büyükada
De Prinseneilanden, gelegen in de Zee van Marmara niet ver van Istanbul, bestaan uit negen eilanden, waarvan Büyükada het grootste is (Turks voor ‘Groot Eiland’; Grieks: geromaniseerd als Prnkpos). Bezoekers kunnen zich te voet, per fiets (veel winkels verhuren fietsen per uur) of met elektrische voertuigen verplaatsen. Deze voertuigen werken als taxi’s en bieden rondritten over het eiland aan, net als op de andere eilanden. Vanwege een ernstige paardenziekte werd het gebruik van paardentrams op het eiland in 2020 stopgezet. Als onderdeel van hun ballingschap werden de Byzantijnse keizerinnen Irene, Euphrosyne, Theophano, Zoe en Anna Dalassena ondergebracht in een klooster in Büyükada. Leon Trotski bracht zijn eerste vier jaar door na zijn verbanning uit de Sovjet-Unie in februari 1929 verbleef hij in ballingschap op het eiland Büyükada. Het eiland is de geboorteplaats van prinses Fahrelnissa Zeid. De Ayia Yorgi-kerk en het klooster, die dateren uit de zesde eeuw, de Ayios Dimitrios-kerk en de Hamidiye-moskee, die werd gebouwd door Abdul Hamid II, zijn slechts enkele van de historische gebouwen op Büyükada. Het eiland bestaat uit twee heuvels. Het voormalige Griekse weeshuis, een groot houten gebouw dat nu bekend staat als het Prinkipo Milieucentrum, bevindt zich op de Hristos-heuvel, de heuvel die het dichtst bij de veerbootsteiger ligt. Het voormalige pretpark, bekend als Luna Park, en de Ayios Nikolaos-kerk en het klooster bevinden zich ook op het eiland. in de vallei tussen de twee heuvels. De “klassieke” Ayia Yorgi-ervaring (Sint-Joris, in het Grieks: ) omvat een korte buggytocht over het eiland naar dit punt, waarna u de korte afstand naar het kleine kerkje te voet aflegt.

Heybeliada
Heybeliada, gelegen in de Zee van Marmara (Turks voor ‘Eiland van de zadeltas’; Grieks: Chalk, ook wel Halki), is het op een na grootste van de Prinseneilanden. Het eiland ligt in de wijk Adalar in Istanbul. Zodra u de veerboot verlaat, kunt u naar links kijken om de imposante marinekadettenschool te zien, die hoog boven de pier is gelegen. De school heeft twee bijzondere gebouwen die de moeite waard zijn om te bekijken. Een daarvan is Kamariotissa, de laatste Byzantijnse kerk die werd gebouwd vóór de val van Constantinopel en de enige die nog op het eiland staat. De andere is het graf van Edward Barton, de tweede Engelse ambassadeur die door Elizabeth I van Engeland naar Constantinopel werd gestuurd en die er de voorkeur aan gaf op Heybeli te wonen vanwege de relatieve ... afzondering. Er zijn bars en cafés, een hotel dat het hele jaar geopend is, en veel pittoreske houten huizen aan de rechterkant van de pier in de stad. Het Halki-seminarie, het enige Grieks-orthodoxe seminarie in Turkije en het theologische seminarie van het Oecumenisch Patriarchaat, was gevestigd in een Grieks-orthodox klooster dat dateert uit de elfde eeuw en dat in 1971 willekeurig door de Turkse regering werd gesloten. Ondanks de belofte van de Turkse regering om het seminarie opnieuw te openen, blijft het klooster bezoekers uit heel Griekenland en Turkije aantrekken. Alleen voertuigen die noodzakelijke diensten verlenen, zoals ambulances, brandweerwagens en politievoertuigen, mogen op het eiland rijden om vervuiling te voorkomen. Lopen, paardrijden en reizen met een paardenkoets zijn toegestaan. Daarnaast zijn er af en toe nog enkele servicevoertuigen, en dat zijn dan de enige vervoersmiddelen die je ter beschikking hebt. De enige praktische manier om je te verplaatsen is per schip, aangezien er geen vliegveld is. In de winter wonen er slechts ongeveer 3.000 mensen op het eiland, maar dat aantal stijgt tot ongeveer 10.000 wanneer de eigenaren van de vakantiehuizen terugkeren. Een lokale marineband treedt elk jaar op rondom het eiland om Onafhankelijkheidsdag te vieren, en er worden ook kleinschalige openluchtconcerten georganiseerd door de lokale gemeente. Daarnaast is er een zwem- en fitnessclub direct aan het water, die in de zomer veel aandacht trekt.

Burgazada
Burgazada is het op een na grootste eiland en staat in het Turks ook bekend als “Fortress Island” (in het Grieks: Antigone). Het eiland bestaat uit één heuvel met een diameter van ongeveer 2 km. Demetrius I van Macedonië, een van de opvolgers van Alexander de Grote, liet hier een fort bouwen en noemde het Fort Antigonus I Monophthalmus, ter ere van zijn vader. Het eiland kreeg deze naam, maar de meeste Turken noemen het tegenwoordig gewoon “Burgaz” (Turks voor “fort”). In 2003 woedde er een bosbrand op Burgaz, waarbij 4 vierkante kilometer bos in vlammen opging. De werken van Sait Faik Abasyank spelen vaak af op Burgaz, waar hij ook woonde. Zijn huis is nu bewaard gebleven als een museum. Een bronzen standbeeld van hem staat op zijn favoriete plek. een restaurant in Kalpazankaya (de rots van de vervalser), waar hij vaak ontspande met een glas raki, dat de eigenaars dagelijks bijvulden. Voor het midden van de twintigste eeuw was Burgazada voornamelijk een Joodse gemeenschap.

Kinaliada
Kinaliada (Turks voor ‘Henna-eiland’, genoemd naar de kleur van de grond; Grieks: geromaniseerd als Prt, ‘Eerste’) is het eiland dat het dichtst bij zowel de Europese als de Aziatische kant van Istanbul ligt, op slechts 12 kilometer (7 mijl) naar het zuiden. De grond is roodachtig vanwege het ijzer en koper dat hier is gedolven, en dit is een van de eilanden met de minste bomen. Het Byzantijnse Rijk gebruikte dit eiland vaker dan enig ander eiland als plaats van verbanning (de bekendste verbanningen waren die van de voormalige keizers Romanos I Lekapenos in 944 en Romanos IV Diogenes na de Slag bij Manzikert in 1071). Een ander historisch monument, een abdij, bevindt zich op dit eiland. Kinaliada had de hoogste concentratie Armeniërs. Istanbul in de 19e en de eerste helft van de 20e eeuw was vooral een plek waar mensen hun zomervakantie doorbrachten. De meeste mensen hadden er alleen een vakantiehuis. Op het eiland woonden voornamelijk Armeense vakantiegangers. De Armeense patriarchen van Istanbul brachten hun zomers op het eiland door. Er zijn veerbootdiensten die vanuit Kabataş, aan de Europese kant, vertrekken om passagiers naar de eilanden te vervoeren. Snelle veerboten leggen de afstand in ongeveer 25 minuten af, terwijl langzamere veerboten er ongeveer 40 minuten over doen (vapur).

Blijf ontdekken.

Nog meer plekken om te ontdekken.

Ontdek de bestemming ↗
Uw reis begint met een gesprek.

Laten we Turkije tot een succes maken.met vriendelijke groet.

Neem contact op met onze reisadviseurs.