W Muzeum Twierdz (Hisarlar) można zobaczyć modele twierdzy Rumeli, Yedikule i Anadolu. Spośród nich najbardziej imponujące jest Muzeum Twierdzy Rumeli, które nazwano na cześć twierdzy Rumelihisar lub Bogazkesen (Twierdza Przecinająca Gardła) o powierzchni 30 akrów, znajdującej się w mieście Sariyer.
Twierdza Rumeli w Stambule.
Kraje, które niegdyś należały do Imperium Osmańskiego na Półwyspie Bałkańskim, otrzymały nazwę Rumeli (Diyar-i Rum) Hisar, co można przetłumaczyć jako „Twierdza na Ziemi Rzymian”. Została ona zbudowana przez sułtana Mehmeda Zdobywcę w 1452 roku, przed zdobyciem Stambułu, w celu kontrolowania ruchu statków na Bosforze, stworzenia punktu kontroli wojskowo-finansowej oraz utworzenia silnej bazy oporu, która miała zapobiegać atakom z północy Bosforu. Według niektórych źródeł historycznych, w tym czasie przy budowie twierdzy pracowało 300 mistrzów, 700–800 robotników oraz 200 woźniców, łodziarzy i transportowców. Głównym architektem sułtana Mehmeda II, Muslihiddina Aa, był on również projektantem tej twierdzy.
Po zakończeniu budowy twierdzy, Firuz Bey został mianowany dowódcą niewielkiego garnizonu, który się w niej znajdował. Powierzono mu również dowodzenie nad statkami, które przepływały przez cieśninę Bosfor w pobliżu twierdzy. W przednim ogrodzie (Hisar peçe), nad brzegiem wody, umieszczono działa, aby zapewnić, że statki płaciły wymagane podatki. Mimo obecności dział, niektórym statkom udało się przepłynąć w 1452 roku. Jednak w 1453 roku cieśnina Bosfor została skutecznie zamknięta dla ruchu morskiego.
Po zdobyciu Stambułu twierdza Rumeli przestała być potrzebna do celów wojskowych, dlatego przekształcono ją w cesarskie więzienie i punkt kontroli celnej. Z czasem wewnątrz twierdzy rozwinęła się dzielnica mieszkalna. Zarówno trzęsienie ziemi w 1509, jak i pożar w połowie 18 wieku spowodowały znaczne zniszczenia. Za panowania Selima III przeprowadzono ostateczne remonty budynków z okresu osmańskiego (1789–1807). Do największych zachowanych na świecie fortyfikacji należą wieże w Muzeum Twierdzy Rumeli. Twierdza ta znajduje się naprzeciwko twierdzy Anadolu, którą sułtan I. Beyazıt zbudował w 1394 w najwęższym punkcie Bosforu. Została ona wykorzystana jako punkt kontrolny. stanowiła podstawę do rozwoju najnowocześniejszej technologii artyleryjskiej. W Muzeum Królewskiej Zbrojowni w Fort Nelson, położonym w pobliżu miasta Portsmouth, można zobaczyć podobną armatę. W 1868 roku sułtan Abdulaziz podarował królowej tę 17-tonową armatę. Na lufie wyryto tureckie słowa „Pomóż, o Boże”. Syn Murada, Muhammad Chan, został koronowany na sułtana. Praca została stworzona przez Munira Alego w czasie islamskiego miesiąca Radżab. W okresie panowania sułtana Mehmeda II w Turcji (1430–1481), w roku 868 (868 = 1464 n.e.), obok otworu lufy wyryto instrukcje dotyczące ładowania. Kiedy sir John Duckworth próbował w 1807 roku sforsować cieśninę Dardanele, ta armata… pomimo swojego wieku i stanu, uszkodził sześć jego okrętów.
Kal’a-i Cedid, Kulle-i Cedide, Yenicehisar, Yenihisar, Bogazkesen Kalesi, Bogazkesen Hisar, Nikhisar (Guzelhisar) i Baskesen Hisar to tylko niektóre z nazw, którymi określano twierdzę Rumeli od czasu jej budowy. Drewno użyte do budowy sprowadzano z Izmitu i Karadeniz Ereglisi, kamienie pochodziły z całej Anatolii, a elementy dekoracyjne (przetworzone fragmenty kamieni) odzyskiwano z pobliskich bizantyjskich ruin. W 1953 roku, na rozkaz prezydenta Celala Bayara, trzy tureckie architektki – Cahide Tamer, Selma Emler i Mualla Anhegger-Eyüboglu – przywróciły budowli dawny blask, a w 1968 roku, pod ich kierownictwem, udostępniono ją publiczności. Dyrektorat Muzeum Hisarlar. Drewniane domy w okolicy zostały zburzone i odbudowane po zniszczeniu murów, bastionów i blanków. Forteczny meczet (który został zniszczony w 18 wieku) w centrum fortu przekształcono w scenę, a dla publiczności stworzono miejsce do siedzenia, poprzez odpowiednie ukształtowanie zbocza po przeciwnej stronie, mimo że nie było to zgodne z historyczną prawdą. Jeszcze stosunkowo niedawno, w 2008 roku, w otwartej konstrukcji teatru, która została wtedy dobudowana, odbywały się przedstawienia muzyczne. Ze względu na ryzyko zniszczenia historycznej konstrukcji cysterny, grupy te ostatecznie się rozpadły. Okrągła cysterna ma 15.65 metrów średnicy i służyła jako fundament. dla meczetu Fortress Masjid (meczet Ebu’l Feth/meczet Bogazkesen). Bizantyjski zbiornik na wodę został przekształcony w fortecę i meczet przez sułtana Mehmeda II, zwanego Fatihem. Zaprawa z Chorasanu, użyta w murach i konstrukcjach kamiennych i ceglanych zbiornika, służyła jako zbiornik na wodę.
Lokalizacja twierdzy Rumeli.
Układ przestrzenny fortu Masjid ma kształt kwadratu. Na szczycie konstrukcji znajduje się drewniany, czterospadowy dach. Sferyczny minaret budynku znajduje się po zachodniej stronie. Obok niego znajduje się zrujnowany minaret, który pochodzi z pierwotnej budowli. Mehmed II, jego żołnierze, nauczyciele i wezyrowie modlili się i oddawali cześć w tym miejscu – w pierwszym meczecie, jaki kiedykolwiek został zbudowany w Stambule. Minaret meczetu Masjid został zrekonstruowany do poziomu podstawy, a po odbudowie w stylu meczetów z okresu Fatiha, ponownie otwarto go dla wiernych w sierpniu 2015 roku.




