WYŁĄCZNY PRZEGLĄD · LUXURY TOUR TURKEY
Romos Travel – działamy od 2009 roku.Indywidualne wycieczki. Organizowane według indywidualnych preferencji.+90 537 473 99 56
Luxury Tour TurkeyZaplanuj moją trasę.
MIEJSCA, KTÓRE STAŁY SIĘ CZĘŚCIĄ PODRÓŻY

Wyspa Książęca

Wyspy na Morzu Marmara oferują wytchnienie od zgiełku miasta, z nadmorskimi promenadami, zabytkowymi domami i szlakami prowadzącymi przez zalesione wzgórza. Buyukada jest najbardziej znaną z nich.

Odkryj to miejsce. ↓
Wyspa Książęca
Wyspa Książęca

Wyspa Książęca

Historia tych wysp sięga starożytnej Grecji, kiedy to nazywano je „Dmónsoi”, a także zapisywano jako Demonesi lub Demonisi.

Wyspy Książęce w Stambule

Członkowie rodziny królewskiej, którzy popadli w niełaskę, oraz inni członkowie rodziny królewskiej zostali zesłani na wyspy w czasach Cesarstwa Bizantyjskiego. Po 1453 roku na wyspy zesłano również rodzinę osmańskich sułtanów, co przyczyniło się do nadania wyspom ich obecnej nazwy. Podczas oblężenia Konstantynopola w 1453 roku flota osmańska przejęła kontrolę nad wyspami. W XIX wieku zamożni mieszkańcy Stambułu odwiedzali wyspy, a na największej z Wysp Książęcych można do dziś zobaczyć domki i wille z epoki wiktoriańskiej. W czasie osmańskiego spisu powszechnego przeprowadzonego między 1881 a 1893 rokiem, całkowita liczba mieszkańców Wysp Książęcych (Adalar) wynosiła 7937 osób, w tym 5501 Greków, 533 Ormian, 254 muzułmanów, 133 katolików, 65 Żydów, 27 Latynosów i 7 osób innej narodowości. Protestanci, 3 obywateli Bułgarii i 1404 osoby niebędące obywatelami Imperium Osmańskiego. Na Halki (po turecku: Heybeliada), drugiej co do wielkości wyspie z archipelagu Wysp Książęcych na Morzu Marmara, 1 października 1844 roku założono seminarium, zwane Teologiczną Szkołą w Halki (po grecku i turecku: Ortodoks Ruhban Okulu). Do czasu, gdy turecki parlament zakazał funkcjonowania prywatnych uniwersytetów w 1971 roku, pełniło ono funkcję głównej szkoły teologicznej Ekumenicznego Patriarchatu Konstantynopola. Instytucja teologiczna znajduje się na terenie dawnego bizantyjskiego klasztoru Świętej Trójcy, położonego na Wzgórzu Nadziei na wyspie. Klasztor nadal dba o dawny budynek szkoły, który obecnie służy jako miejsce organizacji konferencji. Podróż trwa około godziny. aby popłynąć łodzią z wybrzeża Stambułu na wyspę, na której się ona znajduje. Szacuje się, że w 1912 roku na wyspach mieszkało 10,250 Greków i 670 Turków. Od czasu, gdy brytyjski klub żeglarski na Büyükada został przekształcony w Anadolu Kulübü, aby tureccy parlamentarzyści mogli spędzać lato w Stambule, wyspy nabrały bardziej wyraźnego tureckiego charakteru, co było wynikiem napływu zamożnych tureckich elit. Ten trend rozpoczął się w latach 1920, we wczesnych latach istnienia Republiki Tureckiej. Wyspy są wyjątkowe, ponieważ dają wgląd, choć częściowy, w wieloetniczną społeczność we współczesnej Turcji, być może podobną do wieloetnicznych społeczności, które rozkwitały w przeszłości. w miastach Imperium Osmańskiego, takich jak Stambuł i Konstantynopol. Przed latami 1950 na każdej zamieszkałej wyspie mieszkały liczne społeczności posługujących się językami tureckimi. Obecnie sytuacja się zmieniła. Ponieważ Turcy stanowią znaczną część populacji i odgrywają ważną rolę w turystyce, historyczny wkład mniejszości ma obecnie większe znaczenie kulturowe niż statystyczne.

Lokalizacja na Wyspie Książąt.

Büyükada
Wyspy Książęce, położone w Morzu Marmara, niedaleko Stambułu, składają się z dziewięciu wysp, z których największa nazywa się Büyükada (po turecku „Wielka Wyspa”; po grecku: Prnkpos). Turyści mogą poruszać się pieszo, na rowerze (wiele sklepów oferuje możliwość wypożyczenia rowerów na godziny) lub elektrycznymi pojazdami zasilanymi bateriami, które działają jak taksówki i oferują wycieczki po wyspie, podobnie jak na innych wyspach. Ze względu na poważną chorobę dotykającą konie, korzystanie z powozów konnych na wyspie zostało zaprzestane w 2020 roku. W ramach ich wygnania, bizantyjskie cesarzowe Irena, Eufrozyna, Teofano, Zoa i Anna Dalassena mieszkały w klasztorze na Büyükada. Leon Trocki spędził tam swoje pierwsze cztery lata. po wygnaniu ze Związku Radzieckiego w lutym 1929 roku przebywał na wygnaniu na wyspie Büyükada. Wyspa jest miejscem urodzenia księżniczki Fahrelnissy Zeid. Na Büyükada znajduje się kilka zabytkowych budowli, w tym kościół i klasztor Ajia Yorgi, który pochodzi z VI wieku, kościół Ajios Dimitrios oraz meczet Hamidiye, zbudowany przez Abdula Hamida II. Wyspa składa się z dwóch wzgórz. Na szczycie wzgórza Hristos, położonego najbliżej przystani promowej (iskele), znajduje się dawny grecki sierociniec, obecnie znany jako Centrum Środowiskowe Prinkipo. Na wyspie znajduje się również dawny teren rozrywki, znany jako Luna Park, oraz kościół i klasztor Ajios Nikolaos. w dolinie między dwoma wzgórzami. „Klasyczna” wizyta w Ayia Yorgi (Święty Jerzy, po grecku: ) obejmuje przejazd buggy po wyspie, w ramach krótkiej wycieczki, aż do tego miejsca, a następnie krótki spacer do maleńkiej cerkwi.

Heybeliada
Heybeliada, położona na Morzu Marmara (w języku tureckim oznacza „Wyspa Siodełkowa”; w języku greckim: Chalki), jest drugą co do wielkości z Wysp Książęcych. Znajduje się w dzielnicy Adalar w Stambule. Po zejściu z promu spójrz w lewo, aby zobaczyć monumentalną Szkołę Kadetów Marynarki Wojennej, wznoszącą się nad nabrzeżem. Na terenie szkoły znajdują się dwa wyjątkowe budynki, które warto zwiedzić. Pierwszy z nich to Kamariotissa, ostatni kościół bizantyjski zbudowany przed upadkiem Konstantynopola i jedyny, który przetrwał na wyspie do dziś. Drugi to grób Edwarda Bartona, drugiego angielskiego ambasadora wysłanego przez Elżbietę I do Konstantynopola, który wolał mieszkać na Heybeli ze względu na jego względną odosobnienie. Po prawej stronie nabrzeża, w miasteczku, znajdują się bary i kawiarnie, hotel czynny przez cały rok oraz wiele malowniczych drewnianych domów. W greckim klasztorze, którego historia sięga XI wieku, mieściło się seminarium Halki – jedyne greckokatolickie seminarium w Turcji oraz seminarium teologiczne Patriarchatu Ekumenicznego. Klasztor został arbitralnie zamknięty przez rząd turecki w 1971 roku. Pomimo obietnicy rządu tureckiego, że seminarium zostanie ponownie otwarte, klasztor nadal przyciąga odwiedzających z całej Grecji i Turcji. Jedynymi pojazdami, którym zezwala się na wjazd na wyspę, są pojazdy służb ratunkowych, takie jak karetki pogotowia, wozy strażackie i samochody policyjne, aby zapobiec zanieczyszczeniu. Ruch pieszy, konny oraz za pomocą bryczek jest dozwolony. dodatkowo sporadycznie pojawiają się pojazdy serwisowe – to jedyne dostępne środki transportu. Jedynym praktycznym sposobem przemieszczania się są statki, ponieważ na wyspie nie ma lotniska. Zimą na wyspie mieszka zaledwie około 3,000 osób, ale liczba ta wzrasta do około 10,000, gdy właściciele sezonowych domów wracają. Miejscowa orkiestra marynarska odbywa coroczną trasę koncertową po wyspie, upamiętniając Dzień Niepodległości. Organizowane są również niewielkie koncerty plenerowe, których gospodarzem jest lokalna rada, a nad brzegiem morza znajduje się klub pływacki i fitness, który przyciąga wiele uwagi w okresie letnim.

Burgazada
Trzecią pod względem wielkości jest Burgazada, znana również jako „Wyspa Twierdza” po turecku (po grecku: Antigone), składająca się z jednego wzgórza o średnicy około 2 km. Demetriusz I z Macedonii, jeden z diadochów (następców) Aleksandra Wielkiego, zbudował tu fort i nadał mu nazwę Fort Antigonus I Monophthalmus na cześć swojego ojca. Wyspa otrzymała tę nazwę, ale obecnie większość Turków nazywa ją po prostu „Burgaz” (tureckie słowo oznaczające „fort”). W 2003 roku na Burgaz wybuchł pożar lasu, który zniszczył 4 kilometry kwadratowe lasu. Akcja wielu utworów Saita Faika Abasyanka rozgrywa się na Burgaz, gdzie również mieszkał. Jego dom został przekształcony w muzeum. Jego brązowy pomnik można znaleźć w jego ulubionym miejscu. restauracja w Kalpazankaya (skale fałszerza), gdzie często odpoczywał, popijając raki, który właściciele codziennie dolewali. Przed połową XX wieku Burgazada była w dużej mierze społecznością żydowską.

Kinaliada
Kinaliada (po turecku „Wyspa Henny”, nazwa pochodzi od koloru gleby; po grecku: zapisywane jako Prt, „Pierwsza”) to wyspa położona najbliżej europejskiej i azjatyckiej części Stambułu, oddalona o zaledwie 12 kilometrów (7 mil) na południe. Gleba ma czerwonawy kolor ze względu na zawartość żelaza i miedzi, które były tutaj wydobywane, i jest to jedna z wysp z najmniejszą liczbą drzew. Imperium Bizantyjskie wykorzystywało tę wyspę jako miejsce zsyłki częściej niż jakąkolwiek inną (najbardziej znanymi zesłańcami byli byli cesarze Romanos I Lekapenos w 944 i Romanos IV Diogenes po bitwie pod Manzikertem w 1071). Na tej wyspie znajduje się również kolejny ważny zabytek – klasztor. Kinaliada miała największe skupisko ludności ormiańskiej w Stambuł od 19 do połowy 20 wieku – choć większość mieszkańców spędzała tam tylko letnie wakacje. Na wyspie mieszkało głównie wielu Ormian, którzy przyjeżdżali tam na lato. Ormiańscy patriarchowie ze Stambułu spędzali letnie miesiące na wyspie. Z Kabataş, po europejskiej stronie miasta, kursują promy, które przewożą pasażerów na wyspy. Szybkie promy pokonują tę trasę w około 25 minut, natomiast wolniejsze promy potrzebują na to około 40 minut (Vapur).

NIE PRZESTAWAJ ODKRYWAĆ.

Więcej miejsc do odkrycia.

Poznaj to miejsce ↗
Twoja przygoda rozpoczyna się od rozmowy.

Zróbmy razem coś dla Turcji.twój/twoja/twoje.

Skontaktuj się z naszymi doradcami ds. planowania podróży ↗