Słynne muzea i zabytki Kapadocji.
NAJWAŻNIEJSZE ATRAKCJE W KAPADOCJI
Region znany jako Kapadocja obejmuje miejscowości Urgup, Göreme, Avanos, Uçhisar, Derinkuyu, Kaymaklı i İhlara.
W języku perskim Kapadocja nazywana była „Katpatuka”, co oznacza „kraina pięknych koni”. To oszałamiający obszar z niezwykłymi formacjami skalnymi, podziemnymi kościołami i podziemnymi osadami, których skala jest imponująca. Region słynie również z tkactwa dywanowego, win i charakterystycznej czerwonej ceramiki produkowanej w okolicach Avanos. Kapadocja była schronieniem dla pierwszych chrześcijan, którzy uciekali przed prześladowaniami, znajdując schronienie i oddając cześć pod ziemią. Szacuje się, że w tym regionie znajduje się około 3000 skalnych kościołów, z których nie wszystkie są otwarte dla zwiedzających. Można tu podziwiać loty balonami, zwiedzać muzea na świeżym powietrzu, skalne kościoły, podziemne miasta, hotele w jaskiniach i korzystać z wielu innych atrakcji. Ty w Kapadocji.
MUZEUM NA WOLNYM POWIETRZU W GÖREME
CAVUSIN
ZAMEK W UCHISARZE
PODZIEMNE MIASTO KAYMAKLI
Dolina Gołębi
AVANOS
CZERWONA DOLINA – DOLINA RÓŻ
WYCIECZKA DO KAPADOCJI
Wyobraźcie sobie: otwieracie oczy i widzicie krajobraz jak z baśni, z promienistym słońcem wznoszącym się na tle błękitnego nieba. Jeszcze wyżej, powoli wznoszą się w górę balony na gorące powietrze. To jest pierwsze, co widzi większość turystów po przyjeździe do Kapadocji, ale to tylko przedsmak tego, co ma do zaoferowania ten region, słynący z pięknych koni.
Niektóre części miast Aksaray, Nevşehir, Niğde, Kayseri i Kırşehir znajdują się na terenie regionu Kapadocji. Kiedy ludzie słyszą słowo „Kapadocja”, zazwyczaj myślą o takich miejscach jak Uçhisar, Göreme, Avanos, Ürgüp, Derinkuyu, Kaymaklı i Ihlara. Wszystkie te miejsca znajdują się na obszarze, gdzie przez miliony lat krajobraz został ukształtowany w fantastyczne formy. Bajkowe kominy skalne oraz podziemne miasta i świątynie, które rozciągają się na wiele metrów pod powierzchnią, tworzą niezwykłą, niemal eteryczną atmosferę.
Dzięki temu, że krajobraz jest podatny na zmiany, stał się tłem dla niezliczonych kultur i cywilizacji. Na jego terenie rozproszone są liczne podziemne miasta, które wydają się być zatrzymane w czasie. Kapadocja przypomina muzeum pod gołym niebem, ponieważ Asyryjczycy, Hetyci, Rzymianie, Bizantyjczycy, wczesni chrześcijanie, muzułmanie i wiele innych grup pozostawiły tu swoje ślady.
Muzeum na wolnym powietrzu w Göreme
Göreme, wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1985 roku, emanuje aurą tajemniczości, która wyczuwalna jest w promieniu wielu kilometrów. Wykute w miękkiej skale kościoły, które tu znajdują się, stoją w ciszy, otoczone aurą tajemniczości.
Avanos (Venessa)
Uważa się, że mieszkańcy Göreme w czasach rzymskich wykorzystywali to miejsce jako nekropolię. W kościołach poświęconych Durmuşowi Kadir, Jusufowi Koç, El Nazar, Sakli, Meryem Ana (Najświętszej Maryi Pannie) i Kiliçlar można poczuć magiczną atmosferę. W skansenie w Göreme św. Bazyli Wielki i jego bracia przyczynili się do harmonijnego połączenia różnych nurtów myśli chrześcijańskiej. Kościół Tokali, klasztor zakonników i zakonnic, kaplica św. Bazylego oraz kościoły św. Barbary, Elmali, Yilanli, Karanlik i Çarikli zachwycają wspaniałymi freskami i skomplikowaną architekturą, dzięki czemu wyglądają tak samo świeżo i żywo, jak w dniu ich budowy.
Zachwycające malowidła ścienne i zdobienia nadal zdobią wnętrza niektórych z tych kościołów, przedstawiając sceny biblijne. Kościół Karanlik i kościół Tokali to dwa z najbardziej znanych obiektów w Muzeum na Wolnym Powietrzu w Göreme. Kościół Tokali wyróżnia się tym, że został zbudowany na zlecenie cesarza i ozdobiony lapis lazuli.
Do wyjątkowych cech należy zaliczyć żywe, barwne malowidła ścienne. Kościół Świętego Krzyża, znany również jako Ciemny Kościół (Karanlik), to niewielka budowla bizantyjska, która pochodzi z późnego 11 lub wczesnego 12 wieku. Swoją nazwę zawdzięcza niewielkiej ilości naturalnego światła, które wpadało przez jedno, małe okno w przedsionku. Brak odpowiedniego oświetlenia przyczynił się jednak do zachowania skarbów kościoła, w tym fresków. W całym kościele i przedsionku można podziwiać dzieła sztuki inspirowane Biblią, które dodają mu koloru i wprawiają w podziw. Nic więc dziwnego, że ten kościół znajduje się na szczycie listy atrakcji każdego turysty.
Uçhisar
Wyobraź sobie, że siedzisz na szczycie ogromnej, porowatej skały, która sięga aż do chmur. Zamek Uçhisar to najlepsze miejsce, z którego można podziwiać krajobraz, chyba że lecisz nad nim balonem, samolotem lub szybujesz jak sokół. W Uçhisar znajduje się Dolina Gołębi, w której przebiega jeden z najpiękniejszych szlaków turystycznych w całej Kapadocji. Warto przespacerować się wśród gigantycznych formacji skalnych w dolinie, mając świadomość, że ukształtowała je sama natura, wsłuchując się w trzepot skrzydeł gołębi, które opuszczają gniazda i przelatują przez tunele wyżłobione przez potężny nurt strumienia. Obecnie wokół zamku znajdują się sklepy i stragany, w których można kupić różnorodne pamiątki, od dywanów. oraz marmurowe ozdoby, lustra, a także, oczywiście, pyszne suszone orzechy i owoce.
Ürgüp
Z Göreme, położonego na zachodzie, można łatwo dostać się na wschód, gdzie czekają niezliczone skarby Ürgüpu. Jako najbardziej zaludnione miejsce w całej Kapadocji, stanowi ono doskonały punkt wyjścia do zwiedzania niezwykłych krajobrazów tego regionu. Kontrast między tętniącym życiem anatolijskim miasteczkiem, pełnym hoteli, restauracji i sklepów, a pobliskimi jaskiniowymi siedzibami, tworzy unikalny obraz. Charakterystyczną cechą tego obszaru są kamienne rezydencje wzniesione na szczytach skał. Oprócz głębokiej mistyki, która przenika całe miasto, w Ürgüpie znajdują się również jedne z najbardziej popularnych klubów i barów w Kapadocji.
Wioska Mustafapaşa (Sinassos)
Mustafapaşa, miasteczko położone zaledwie 6 kilometrów na południe od Ürgüp, to prawdziwa perła kultury i architektury. Przez wiele lat w regionie Kapadocji pokojowo współżyły różne społeczności, w tym liczni greccy chrześcijanie, znani jako Rûm, i ich muzułmańscy sąsiedzi. Mustafapaşa, niegdyś znane jako Sinasos, jest jednym z takich miejsc; dziś to spokojna oaza, oddalona od zgiełku i tłumów. Wspaniałe rezydencje (konak) zachwycają skomplikowanymi zdobieniami kamiennymi, ukrytymi za imponującymi neoklasycystycznymi fasadami. Krótkim spacerem można przenieść się w czasie i poczuć atmosferę minionych epok.
Minaret meczetu seldżuckiego, wzniesionego w 17 wieku, góruje nad jednym z dwóch placów w mieście. Do innych ważnych zabytków należą szkoła Şakir Paşa, zbudowana w czasach panowania Osmanów, oraz imponująca cerkiew św. Konstantyna i Heleny, wzniesiona pod koniec 19 wieku.
W okresie między pierwszym a jedenastym wiekiem wczesni chrześcijanie licznie przybywali do doliny Gomeda, położonej na zachód od Mustafapaşy. Była to mniejsza wersja doliny Ilhara. Na przestrzeni wieków w żywej skale doliny wydrążono domy, kościoły i jaskinie. Jeśli tam dotrzecie, koniecznie spójrzcie w dół na rzekę, która meandruje przez dolinę.
Ortahisar
Cytadela Ortahisar, położona 6 kilometrów od Ürgüp, to miejsce, które koniecznie trzeba zobaczyć, ze względu na dużą koncentrację znakomitych przykładów lokalnej architektury Kapadocji u jej podnóża. Kościół Üzümlü, znajdujący się po zachodniej stronie, to kolejna atrakcja, której nie można przegapić. W swoim czasie zamek Ortahisar był przełomowym osiągnięciem architektonicznym, ponieważ był jednym z pierwszych przykładów budynku wielopiętrowego. Ogromna formacja skalna przypominająca komin wróżki strzegła karawan podróżujących Szlakiem Jedwabnym w okresie hetyckim. Położony wśród najwyższych punktów w okolicy, zamek ten przenosi w czasie do średniowiecza.
Wzdłuż zboczy doliny rozproszone są wydrążone w skale przestrzenie, wykorzystywane do przechowywania lokalnych produktów, takich jak jabłka i ziemniaki, a także cytrusów importowanych z regionu Morza Śródziemnego. Okoliczne doliny usiane są pięknymi budowlami sakralnymi, takimi jak kościoły i klasztory. Wśród nich znajdują się klasztor Hallaç Deresi oraz kościoły w Balkan Deresi, Tavşanli Deresi, Sarca Deresi i Cambazli Deresi.
Avanos
Avanos (Vanessa) fascynuje ze względu na swój niezwykły styl życia. Rzeka Kzlrmak od tysięcy lat płynie przez Avanos, a sława miasta jako centrum produkcji ceramiki sięga czasów Hetytów. Wszystko to dzięki tłustej, miękkiej glinie, którą można znaleźć w korytach rzek. Ta glina, z jej naturalnymi niedoskonałościami, służy do tworzenia unikatowych dzieł sztuki, które następnie są malowane w naturalnych odcieniach, a oczywiście także w kolorze turkusowym, aby podkreślić ich wyjątkowy charakter. Weź udział w warsztatach ceramicznych i stwórz własne „szczęśliwe dzieło”, przeglądaj wyroby na tętniącym życiem bazarze lub po prostu zrelaksuj się nad rzeką.
Dolina Czerwonych Skał (Kizil Vadi)
Jeśli szukasz miejsca, gdzie można podziwiać zapierający dech w piersiach zachód słońca, nie szukaj dalej – wybierz się do Czerwonej Doliny. Zarówno mieszkańcy, jak i turyści tłumnie przybywają do tego miejsca, które znajduje się w pobliżu wsi Çavuşin i Ortahisar, aby podziwiać zachód słońca. Przed zachodem słońca odwiedzający są zachęcani do rozpoczęcia wędrówki przez unikalne formacje skalne, które tworzy czerwony tuf, aby znaleźć się w idealnym miejscu na platformie widokowej i móc w pełni podziwiać to wspaniałe zjawisko.
Çavuşin
Chociaż kolejne miejsce, które odwiedzisz, może nie przyciągać wzroku z daleka, zapewniam, że po wejściu do środka będziesz nim zachwycony. Pobliska wioska Çavuşin znajduje się zaledwie kilka minut jazdy od Göreme. Przejazd przez tę pozornie zwykłą wioskę doprowadzi Cię do starożytnych ruin i skalnych formacji, które prowadzą do głównego placu miasta. Podążając wyznaczonymi ścieżkami, dotrzesz do regionu znanego z licznych kościołów i budynków mieszkalnych dla duchowieństwa, gdzie możesz kontynuować zwiedzanie ruin. Przez tę ścieżkę dotrzesz do najstarszych kościołów, które zostały zbudowane między 1 a 10 wiekiem. Po półgodzinnym spacerze dotrzesz do kościołów Güllüdere i Kzlçukur, ale… najbardziej fascynujące miejsce czeka na Ciebie u podnóża klifu: kościół św. Jana Chrzciciela, największy i jeden z najstarszych w całej Kapadocji.
Paşaba, znana również jako „Winnica Mnichów”.
Paşabağ, znany również jako „Winnica Mnichów”, znajduje się w odległości około kilometra od drogi Göreme-Avanos, prowadzącej do Zelve. W tym magicznym miejscu można podziwiać formacje skalne przypominające kominy, z których niektóre skrywają lokalne kaplice, a inne – pozostałości dawnych osad ludzkich. Formacje te składają się z tufów i popiołu wulkanicznego, tworzących stożkowate struktury. „Kapelusze” tych formacji zbudowane są z twardych skał, dzięki czemu są trwalsze niż pozostała część struktury. To właśnie dzięki temu kominy skalne przybrały swój charakterystyczny kształt.
W Paşabağ, w jednej z tych trójgłowych formacji skalnych przypominających kominy, znajduje się kaplica poświęcona świętemu Szymonowi, a także schronienie dla pustelnika. Krzyże zdobią wąski, tunelopodobny korytarz prowadzący do wejścia do celi. Od góry do dołu wyrzeźbiono w tych formacjach skalnych pomieszczenia o długości od 10 do 15 stóp. Spali na kamiennych materacach, a miejscowi mieszkańcy dostarczali im jedzenie, opuszczając wiadra z pożywieniem na linach.
Zelve.
Zelve, jedna z trzech dolin w regionie Zelve, charakteryzuje się największym skupiskiem skalnych formacji przypominających kominy. Najlepszy czas na wędrówkę i zwiedzanie to wczesny poranek. W dolinie znajduje się kilka ważnych kościołów, w tym Balikli i Üzümlü, w których można podziwiać niezwykłe piękno starożytnego życia monastycznego.
Devrent
Kapadocja to popularny cel turystyczny w środkowej Anatolii, oferujący bogactwo przyrodniczych, historycznych i kulturalnych atrakcji. „Trzy Piękności” – charakterystyczne formacje skalne – są symbolem tego regionu.
„Trzy Piękności” to trzy formacje skalne przypominające kominy, które wyglądają jak ojciec, matka i dziecko. Znajdują się one w dzielnicy Ürgüp w Kapadocji, w centralnej anatolijskiej prowincji Nevşehir.
Gülşehir
Gülşehir, położone 20 kilometrów na północny zachód od Nevşehir i na południe od Kizilirmak (Czerwonej Rzeki), niegdyś znane było jako Zoropassos, a później, za czasów panowania Seldżuków, jako Arapsun. Ruiny Açksaray znajdują się 3 kilometrów od Gülşehir, ważnego ośrodka biskupiego, znanego z kościołów wykutych w skale, pochodzących z 9 i 10 wieku, oraz z rzymskich grobowców wykutych w tufie. W tym rejonie można również podziwiać charakterystyczne dla Gülşehir formacje skalne przypominające grzyby. Ważnymi zabytkami religijnymi i architektonicznymi są m.in. Backgammon (Dach Koń), Mały Pałac (Obszar Wielopoziomowego Osadnictwa), Monastyr Czterech Kolumn, Budynek z Łukową Kopułą, Kościół Dwunastu Kolumn i Budynek z Schodami. Obecnie obszar ten jest popularny wśród turystów pieszych. Ruiny w Aksaray są atrakcyjniejsze niż inne pobliskie miejsca. Znajduje się tam 7-kilometrowa trasa, która biegnie przez dolinę i stanowi centrum kulturalne oraz sportowe.
Miasta ukryte pod ziemią.
Derinkuyu
Podziemne miasto Derinkuyu, położone w dzielnicy Derinkuyu w Nevşehir, jest jedną z największych atrakcji tego regionu. Przez wieki mieszkańcy schronili się tutaj w czasach zagrożenia. Głębokość podziemnego miasta Derinkuyu wynosi około 85 metrów. W tym tajemniczym miejscu można znaleźć obory, piwnice, refektarz, kościoły, kotłownie i inne budowle typowe dla podziemnego miasta. Dodatkowo, na drugim piętrze znajduje się akademia misyjna. Do wykończenia stropu szkoły wybrano sklepienie beczkowe, ponieważ nie jest to typowe rozwiązanie w podziemnych osadach. Sale lekcyjne znajdują się po lewej stronie głównego korytarza. Po dotarciu na dno klatki schodowej, po pokonaniu trzeciego i Na czwartym poziomie podziemnego miasta znajduje się kościół w kształcie krzyża. Studnie i szyby wentylacyjne prowadzące do niższych poziomów są niedostępne z wyższych poziomów, a wloty niektórych studni są ukryte na powierzchni, aby zapobiec zatruciu w przypadku ewentualnej inwazji. Podziemne miasto Derinkuyu zostało otwarte dla zwiedzających w 1965 roku, ale obecnie dostępne jest zaledwie 10% jego powierzchni.
Kaymaklı
Podróżując na południe od Nevşehir, dotrzecie do dróg prowadzących do podziemnych miast Kaymaklı i Derinkuyu. Podziemne miasto Kaymaklı to labirynt tuneli i pomieszczeń wykutych w ziemi, rozciągający się na ośmiu poziomach pod zamkiem Kaymaklı. Znajdują się tam pomieszczenia mieszkalne, kościół, a nawet cmentarz, znajdujący się nad stajnią na pierwszym piętrze. Prawie 100 tuneli łączy powierzchnię z miastem znajdującym się pod ziemią, a mieszkańcy wioski Kaymaklı zbudowali swoje domy wokół nich. Mimo że pod ziemią znajduje się osiem poziomów, dla zwiedzających otwarte są tylko cztery.
Özkonak
Podziemne miasto Özköynak znajduje się w odległości około 15 mil (24 km) od Avanos. Do jego budowy wykorzystano warstwy tufów powstałych w wyniku erupcji wulkanicznych, co wyjaśnia, dlaczego jest ich tak dużo na północnych zboczach góry. Sieć korytarzy obejmuje duży obszar i jest połączona podziemnymi przejściami.
Komunikacja: Kanały łączące poszczególne poziomy są niezwykle wąskie i długie, w przeciwieństwie do tych w podziemnych miastach Derinkuyu i Kaymakl. Wąskie kominy o długości zaledwie 5 cm umożliwiają cyrkulację powietrza, gdy zamknięte są drzwi do misternie wykutych pomieszczeń. W odróżnieniu od typowych rozwiązań stosowanych w podziemnych osadach, w ścianach tuneli wycięto kanały, prawdopodobnie po to, by wylewać na ścigających wrogów gorący olej. Podobnie jak w Kaymakl i Derinkuyu, podziemne miasto Ozkonak posiada kominy wentylacyjne, studnie, fontanny i kamienie do zamykania.
Mazı
Wieś Maz, znana również pod starą nazwą „Mataza”, znajduje się 18 kilometrów na południe od Ürgüp, na wschód od podziemnego miasta Kaymakl. Do podziemnego miasta Maz prowadzą cztery różne wejścia, a główne z nich to korytarz wyłożony nieregularnymi kamieniami. Ze względu na duży blok kamienny zamontowany w wąskim przejściu, nikt nie może wejść do podziemnego miasta ani z niego wyjść bez pozwolenia. Wnętrze jest celowo wąskie, aby umożliwić płynne przesuwanie się bloku kamiennego. Ze stajni można przejść krótkim korytarzem do kościoła w podziemnym mieście. Kolejny blok kamienny może być użyty do zamknięcia wejścia do tego obszaru. W przeciwieństwie do kościoła w Kaymakl. Podziemne Miasto, w którego centralnej części znajdowała się apsida, a fasady zdobiły płaskorzeźby. W Maz apsida została wykuta w jednym z narożników długiej ściany. Choć prace renowacyjne jeszcze nie dobiegły końca, można już poczuć niepokojącą atmosferę tego miejsca i podziwiać pomysłowy system wentylacji, który pozwala wyobrazić sobie, jak wyglądało życie tutaj przedtem.
Tatlarin
Tatlarin, miasteczko położone 10 km na północ od dzielnicy Acigöl, z podziemnym miastem, kościołami i charakterystyczną architekturą budynków mieszkalnych, jest kolejnym fascynującym miejscem w Kapadocji. Znajduje się na zboczu wzgórza o tej samej nazwie. Nawa kościoła, łącząca dwie główne części budynku, jest obecnie w ruinie. W doskonale zachowanych freskach wyraźnie oddzielone są poszczególne sceny. Podłoga ma ponury odcień szarości, a ściany i postacie są pomalowane na fioletowo, musztardowo i czerwono. Rozmiar pomieszczeń, liczba magazynów z żywnością i duża liczba kościołów w podziemnym mieście, otwartym w 1991 roku, sprawiają, że miejsce to przypomina wojskowy garnizon lub kompleks klasztorny. Podziemne miasto składa się z dwóch kondygnacji. nadal przyjmuje turystów, a jego największą atrakcją jest dostęp do toalety ze spłukiwaniem.
Dolina Ihlara
Dolina Ihlara to miejsce, którego szukasz, jeśli chcesz odwiedzić obszar, w którym jeszcze nigdy nie postawił stopy żaden człowiek – zarówno pod względem historycznym, jak i geograficznym. Ta 14-kilometrowa dolina od zarania chrześcijaństwa stanowiła ważny ośrodek religijny, o czym świadczy liczna obecność starożytnych świątyń i kościołów rozsianych na jej terenie. Zgodnie z ideałami klasztoru, w skałach na całym obszarze wydrążono kościoły ozdobione freskami. Jeśli chcesz zobaczyć te budowle i zwiedzić ich fascynujące wnętrza, to jesteś w dobrym miejscu. Kościoły Aaçalt, Sümbüllü, Ylanl, Kokar, Prenliseki, Eritaş, Direkli, Świętego Jerzego, Karagedik, Ala, Bezirhane, Bahattin Samanl i Batkn to tylko 14 z wielu, które czekają na odwiedzających. przybysze. Lepiej się przygotujcie, ponieważ zejście po tych 382 stopniach na dno doliny może zająć od dwóch do czterech godzin. Nie pozwólcie, aby pora dnia Was zniechęciła; wzdłuż strumienia Melendiz znajdują się altany, gdzie można odpocząć i napić się herbaty, aby zmyć kurz z podróży.
Kościół w Selime.
Katedra w Selime, składająca się z dwóch kondygnacji i sięgająca VIII i IX wieku, jest największą ze wszystkich kościołów w Kapadocji. W katedrze można podziwiać liczne obrazy, w tym wizerunki Chrystusa i Maryi wznoszących się do nieba. Tuż na zewnątrz katedry i klasztoru w Selime znajduje się wysoki korytarz, który służył do przeprowadzania wielbłądów. Karawany zatrzymywały się w Selime ze względu na odbywający się tam targ, a wielbłądy były wprowadzane do wnętrza katedry. Cała budowla została wzniesiona, aby służyć jako schronienie dla wiernych i osób poszukujących miejsca do odpoczynku. Najważniejszym aspektem klasztoru w Selime jest jednak jego rola jako seminarium dla lokalnego duchowieństwa. Ponadto w katedrze w Selime odbyło się pierwsze głośne… rytuał. W wielu wykutych w skale budowlach, które są przede wszystkim kościołami, widoczne są wpływy bizantyjskie. Warto również zauważyć, że górne partie katedry zostały zaprojektowane tak, aby przypominały zamek.
Na cześć Hacı Bektaş-i Veli.
As the Islamic religion spread to Anatolia, many great Islamic thinkers and scholars made the region their home. Mystic Hac Bektaşi- Veli, better known today as Hacbektaş, was born in Turkey and converted to Islam. He moved to Anatolia at the end of the 13th century. The central tenets of this sage’s philosophy embody the spirit and substance of the Universal Declaration of Human Rights, which was adopted in 1948 and was instrumental in bringing together the various Turkish groups in Anatolia. A 14th-century mosque complex in Hacbektaş, 45 kilometers from Nevşehir, includes the tomb of Hac Bektaş- Veli in addition to a mosque, guesthouse, kitchen, wishing tree, and area for ascetics. The building, which is now a museum, is on the UNESCO World Heritage Tentative List.















