Kaymakli, niegdyś znane jako Enegup, to wioska, której mieszkańcy zbudowali swoje domy w pobliżu rozległej sieci tuneli – liczącej 100 lub więcej – znajdującej się pod miastem. Mieszkańcy wioski nadal wykorzystują te podziemne korytarze i fragmenty podziemnego miasta zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem: jako pomieszczenia do przechowywania, stajnie i piwnice. Podziemne miasto w Kaymakli różni się zarówno pod względem projektu, jak i konstrukcji od miasta w Derinkuyu.
Podziemne miasto Kaymakli w Kapadocji.
Charakteryzuje się niskimi, wąskimi i nachylonymi korytarzami. Dotychczas odkryto cztery poziomy, a większość pomieszczeń znajduje się w pobliżu klatek schodowych i wind. Na najniższym poziomie podziemnego miasta znajdują się stajnie. Kościół na wyższym poziomie składa się z jednej nawy i dwóch absyd. Przed absydą znajduje się ołtarz, a po obu stronach znajdują się podwyższone platformy, na których mogą siedzieć wierni.
Na trzecim poziomie podziemnego miasta rozgrywa się większość wydarzeń. Ten poziom wyróżnia się interesującym blokiem andezytu o wyraźnej fakturze oraz licznymi przydatnymi pomieszczeniami do przechowywania, piwnicami na wino i kuchnią. Kamień ten pierwotnie stanowił część warstwy andezytu, odkrytej podczas drążenia, a nie został sprowadzony z innego miejsca. W kamieniu wywiercono łącznie 57 otworów, aby w razie potrzeby można go było wykorzystać do kruszenia i mielenia. Kaymakli jest bez wątpienia jednym z największych podziemnych osiedli w regionie, choć dotychczas odkryto tylko cztery poziomy. W porównaniu z innymi podziemnymi osiedlami w Kapadocji, to jest generalnie uważane za ogromny. Sama liczba miejsc do przechowywania na stosunkowo niewielkim obszarze świadczy o tym, że w przeszłości mieszkała tu duża populacja.
Lokalizacja podziemnego miasta Kaymakli.
Od 150 do 200 podziemnych miast o różnej wielkości tworzy najciekawsze dziedzictwo kulturowe regionu Kapadocji. Większość z tych osad została zbudowana pod ziemią poprzez wykopywanie w miękkich skałach tufowych. Głównym powodem budowy podziemnych miast jest ochrona mieszkańców przed zagrożeniami zewnętrznymi. Długie korytarze i kręte tunele łączą setki połączonych ze sobą pomieszczeń, z których składają się podziemne miasta. Celem tych długich, niskich korytarzy jest utrudnienie przemieszczania się wroga.







