Stel je voor: je opent je ogen voor een scene recht uit een sprookje, compleet met een briljante zon die opkomt in de blauwste van de hemelen. CappadociëMaar het is slechts een smaak van wat het land van de prachtige paarden te bieden heeft.
Parts of the cities of Aksaray, Nevşehir, Nigde, Kayseri, and Kirsehir are included in the Cappadocia region. Most people think of Uchisar, Göreme, Avanos, Ürgüp, Derinkuyu, Kaymakli, and Ihlara when they hear the word “Cappadocia,” all of which are located in an area where the land has been sculpted into fantastical forms over millions of years. There is an ethereal, otherworldly feel to the fairy chimneys and underground cities and temples that extend many meters below the surface.
Door de verfijning van het landschap heeft het als de setting van talloze verschillende culturen en beschavingen gediend. talrijke ondergrondse steden vlekken het landschap aan, die allemaal lijken vast te zitten in de tijd. Cappadocia is als een openluchtmuseum omdat de Assyriërs, Hittiten, Romeinen, Byzantijnen, vroege christenen, moslims en vele andere groepen allemaal hun sporen op het hebben gelaten.
Göreme, dat sinds 1985 een UNESCO Werelderfgoedlocatie is, straalt een aura van mysterie uit voor kilometers.
Inwoners van de Romeinse tijd worden verondersteld Göreme te hebben gebruikt als een necropolis. Magische charme kan worden gevoeld in de kerken gewijd aan Durmuş Kadir, Yusuf Koç, El Nazar, Sakli, Meryem Ana (Virgin Mary) en Kiliçlar. In het Göreme Open Air Museum hebben St. Basil de Grote en zijn broers het christelijke denken in harmonie gebracht. De Tokali-kerk, het klooster van monniken en nonnen, de kapel van St. Basil en de kerken van St. Barbara, Elmali, Yilanli, Karanlik en Çarikli hebben allemaal verbluffende fresco's en ingewikkelde architectuur die ze er zo fris en levendig uitzien als op de dag dat ze werden gebouwd.
De betoverende muurschilderingen en geschilderde ornamenten versieren nog steeds het interieur van sommige van deze kerken, met scènes uit de Bijbel. De Donkere (Karanlik) Kerk en Tokali (Buckled) Kerk zijn twee van de meest opmerkelijke gebouwen in het Göreme Open Air Museum.
De Kerk van het Heilige Kruis, ook bekend als de Dark (Karanlik) Kerk, is een kleine Byzantijnse structuur die dateert uit de late 11e of vroege 12e eeuw. Het kreeg zijn naam vanwege het schaarse natuurlijke licht dat door een enkel klein raam in de narthex kwam. Het gebrek aan verlichting heeft echter de schatten van de kerk, waaronder de fresco's, toegestaan te overleven. Kunstwerken uit de Bijbel zijn te vinden in de hele kerk en narthex, waardoor kleur en ontzag worden toegevoegd. Het is geen verrassing dat deze kerk bovenaan de lijst van elke toerist staat.
Stel je voor dat je bovenin een enorme, poreuze rots ligt die zich uitstrekt tot in de wolken. Uçhisar Castle is de beste plek om het landschap te zien, tenzij je er boven in een hot air ballon, vliegtuig of haak vliegt. Uçhisar is de thuisbasis van Pigeon Valley, die de thuisbasis is van een van de meest verbazingwekkende wandelpaden in heel Cappadocia. Je moet een wandeling maken door de reusachtige formaties in de vallei, wetende dat ze werden geschilderd door niets anders dan de natuur zelf terwijl je luistert naar de duiven die hun vleugels vallen terwijl ze hun nest verlaten en door de tunnels passeren die door de machtige stroom van de rivier worden geopend. Er zijn nu winkels en stallen rond het kasteel die een breed scala aan souvenirs verkopen, van tapijten en marmeren ornamenten tot spiegels en natuurlijk smakelijke noten en fruit.
Vanuit het westen, in Göreme, kunt u gemakkelijk naar het oosten, waar de eindeloze wonderen van Ürgüp wachten. Als de meest bevolkte plek in heel Cappadocia, is het een geweldig startpunt voor het verkennen van de buitenwereldlandschappen van de regio. De juxtapositie van een bruisende Anatolië stad vol hotels, restaurants en winkels met nabijgelegen grotten woningen creëert een beeld dat anders is dan welke andere. Het onderscheidende kenmerk van dit gebied is de stenen herenhuizen gebouwd op de top van deze rotsen. Naast het ingewikkelde mystiek dat de stad doordringt, Ürgüp is ook de thuisbasis van enkele van de meest bruisende nachtclubs en bars van Cappadocia.
Mustafapaşa, een stad op slechts 6 kilometer ten zuiden van Ürgüp, is een culturele en architecturale schat. Er waren veel Griekse christenen (bekend als Rûm) die vele jaren zonder incidenten met hun moslimbuurlanden in de regio Cappadocia samenleefden. Mustafapaşa, voorheen bekend als Sinasos, is een dergelijke stad; vandaag is het een rustige oase ver van de verblindende menigte. Mooie herenhuizen (konak) hebben een ingewikkelde stenen constructie die zich achter imposante neo-klassieke gevels verbergt. Eenvoudigere tijden kunnen worden herleefd met slechts een korte wandeling tussen hen.
De minaret van een Seljuk moskee gebouwd in de 17e eeuw domineert een van de twee pleinen van de stad, en andere belangrijke bezienswaardigheden zijn de Ottomaanse era Şakir Paşa Madrasa en de indrukwekkende kerk van Constantine en Helen, gebouwd in de late 19e eeuw.
Tussen de eerste en elfde eeuw, vroege christenen stammen naar de Gomeda vallei ten westen van Mustafapaşa. Een kleinere versie van de Ihlara vallei. Huizen, kerken en grotten zijn door de eeuwen heen uit de levende rotsen van de vallei geschilderd. Als je het daar maakt, kijk dan zeker naar de rivier die door de vallei onder de vallei buigt.
De Ortahisar-cityadel, gelegen op 6 kilometer van Ürgüp, is een must-see locatie vanwege de concentratie van uitstekende voorbeelden van Cappadociaanse vernacular architectuur aan de voet. De Üzümlü-kerk, gelegen aan de westkant, is een andere must-see attractie. Voor zijn tijd was Ortahisar-kasteel een baanbrekende architecturale prestatie, omdat het een van de vroegste voorbeelden van een meerverdiepingsgebouw was. Een enorme fee-kamijn bewaakte caravans die de zijdeweg tijdens de Hittitische periode reisden.
De omliggende valleien zijn bezaaid met prachtige religieuze gebouwen zoals kerken en kloosters. Onder hen zijn het Hallaç Deresi klooster en de kerken van Balkan Deresi, de Deresi van Tavşanli, de Deresi van Sarca en de Deresi van Cambazli.
Avanos (Vanessa) is fascinating because of its peculiar way of life. The Kizilirmak has been steadily making its way through Avanos for thousands of years, and the town’s reputation as a pottery center dates back to the time of the Hittites, thanks to the oily, soft clay found in the riverbeds. Clay, with its inherent imperfections, is used to create these one-of-a-kind works of art, which are then painted in natural tones and, of course, turquoise to highlight their unique qualities. Participate in a pottery class and have your own “happy accident,” browse the wares at a bustling bazaar, or simply relax by the river.
Als u op zoek bent naar de meest adembenemende zonsondergang, kijk dan niet verder dan Red Valley. Locals en bezoekers struikelen naar Red Valley, dat dicht bij zowel Çavuşin Village als Ortahisar ligt, om de zonsondergang te bekijken. Voordat de zon ondergaat, worden bezoekers aangemoedigd om hun wandeling te beginnen door de unieke formaties die de rode tuf creëert, zodat ze op het uitkijkterras op de perfecte plek kunnen zijn om de pracht te nemen.
Although your next location might not scream “Come see me!” from afar, I guarantee that you will be completely blown away by it once you set foot inside. The nearby Çavuşin village is only a few minutes drive from Göreme. Passing through this seemingly normal village will lead you to ancient ruins and fairy chimneys leading up to the town square. Following the paths will lead you to a region well-known for its churches and clergy houses, where you can continue your exploration of the ruins. Through this passageway, you can reach the earliest churches, which were constructed between the 1st and 10th centuries. After a half-hour stroll, you’ll reach the churches of Güllüdere and Kzlçukur, but the most alluring site is waiting for you near the base of a cliff: the Church of St. John the Baptist, the largest and one of the oldest in all of Cappadocia.
Gelegen op ongeveer een kilometer afstand van de Göreme-Avanos-weg die naar Zelve leidt, is Paşabağ, ook bekend als Monk's Vineyard. Hier in dit betoverde land vindt u enkele fee schoorstenen, waarvan sommige de thuisbasis zijn van lokale kapellen en andere van menselijke nederzettingen. Tuf en vulkanische as van de conische lichamen van de beklede fee schoorstenen hier. De hoed is gemaakt van harde rotsen, waardoor het duurzamer is dan de rotscompositie van het lichaam.
In Paşabağ, een dergelijke driehoofd-feestkamertje herbergt een kapel ter ere van St. Simeon evenals een hermittenhuis. Kruisen versieren de schoorsteenachtige, smalle tunnel die leidt naar de ingang van de cel. Van boven naar beneden, ze schilderden 10- tot 15-voet-lange kamers in de schoorsteen. Ze sliepen op rotsmatrassen en werden gevoed door de lokale bevolking die hen op touw borden met voedsel.
Zelve, een van de drie valleien van Zelve, heeft de hoogste concentratie van fee schoorstenen. De beste tijd om te wandelen om de bezienswaardigheden te zien is het eerste wat in de ochtend. De vallei is de thuisbasis van verschillende belangrijke kerken, waaronder Balikli en Üzümlü, die beide de vreemde schoonheid van de oude kloosterlijke levensstijl afbeelden.
Cappadocia is een populaire toeristische bestemming in Centraal-Anatolië omdat het veel te bieden heeft in termen van natuur, geschiedenis en cultuur.
De “Drie Schoonheden” zijn drie fee kaminen die eruit zien als een vader, een moeder en een kind.
Gülşehir, 20 kilometer ten noordwesten van Nevşehir en ten zuiden van Kizilirmak (de Rode rivier), was vroeger bekend als Zoropassos en later als Arapsun onder de Seljuks. De Açksaray Ruïnes bevinden zich op 3 kilometer van Gülşehir, een belangrijk bisschoppencentrum dat bekend staat om zijn 9e en 10e eeuwse rotskerken en Romeinse periode rotsgraven gesneden in tufsteen. De iconische schimmelvormige rotsformaties van Gülşehir zijn ook te vinden in dit gebied. Backgammon (Horse Roof), Klein Paleis (Multi-Storey Settlement Area), Vierkolomnen Klooster, Cradle Vaulted Building, Twelve Columned Church en Staircase Residence zijn allemaal belangrijke religieuze en architecturale bezienswaardigheden. Tegenwoordig zijn wandelaars geneigd om de Aksaray Ruïns te bevelen boven andere opties in de buurt. Er is een 7 kilometer lange track die door de vallei windt en als een culturele en sport hub dient.
Derinkuyu Underground City, in de buurt van Nevşehir van Derinkuyu, is een van de topattracties in de stad. Al eeuwenlang zijn de lokale bevolking daar teruggetrokken toen bedreigd. Er is ongeveer 85 meter diep in de ondergrondse stad van Derinkuyu. Bars, kelder, een refectory, kerken, ketels en andere structuren die typisch zijn voor een ondergrondse stad, kunnen in deze mysterieuze locatie worden gevonden. Bovendien herbergt de tweede verdieping een missieopleiding academie. Een vorkval werd gekozen voor het plafond van de school omdat het niet typisch wordt gevonden in ondergrondse gemeenschappen. De klaslokalen liggen aan de linkerkant van de hoofdcorridor. Na het bereiken van de bodem van de trap na het oversteken van de derde en vierde verdieping van de ondergrondse stad, vindt men een kerk ontworpen in de vorm van een kruis. Wellen en ventilatiebalken die van lagere niveaus worden toegankelijk, en de ondergrond van de toppenning in de stad verhinderen dat er in de top van de top van de Derkuyu opent.
Gaande naar het zuiden van Nevşehir, bereikt u de wegen die leiden naar de ondergrondse steden Kaymakli en Derinkuyu. De ondergrondse stad Kaymakl is een doolhof van tunnels en kamers die in de aarde zijn geschilderd acht niveaus onder het kasteel Kaymakl. Er zijn woonwijkjes, een kerk en zelfs een begraafplaats boven de eerste verdieping stabiel. Bijna 100 tunnels verbinden het oppervlak met de stad hieronder, en de bewoners van het dorp Kaymakl bouwden hun huizen om hen heen. Hoewel er acht niveaus onder de grond zijn, zijn er slechts vier open voor het publiek.
Bijna 15 mijl (24 km) van Avanos ligt de ondergrondse stad Ozkonak. De tuflages die door vulkanische graniet zijn gemaakt, werden gebruikt bij de bouw ervan, wat verklaart waarom het zo overvloedig kan worden gevonden op de noordelijke hellingen van de berg.
De leidingen tussen de niveaus zijn extreem smal en lang, in tegenstelling tot in de Derinkuyu en Kaymakl Ondergrondse stedenSmalle schoorstenen van slechts 5 cm lang laten lucht circuleren wanneer de deuren naar de ingewikkelde gesneden kamers gesloten zijn. In een andere afwijking van de norm voor ondergrondse nederzettingen werden leidingen in de tunnelwanden gesneden, vermoedelijk om hete olie te gieten op een achtervolgende vijand. Net als in Kaymakl en Derinkuyu, de ondergrondse stad Ozkonak beschikt over luchtschoorstenen, waterbronnen, fonteinen en boltstenen.
Het dorp Mazi, ook bekend onder zijn oude naam, "Mataza", ligt 18 kilometer ten zuiden van Ürgüp, ten oosten van de ondergrondse stad Kaymakli. Er zijn vier verschillende ingangen naar de ondergrondse stad Mazi, de belangrijkste is een gang met onregelmatige stenen. Vanwege de massieve boltsteen geïnstalleerd in de smalle doorgang, kan niemand de ondergrondse stad zonder toestemming betreden of verlaten. Het interieur is doelbewust smal om een soepele beweging van de boltsteen mogelijk te maken. Vanaf de staven kunt u een korte doorgang nemen naar de kerk van de ondergrondse stad. Een andere boltsteen kan worden gebruikt om de ingang van dit gebied te verzegelen. In tegenstelling tot de kerk in de ondergrondse stad Kaymakli, die een centrale apse en verfde gevels had, de ene in Mazi met een schilderij in een lange hoek. Hoewel de renovatie nog niet is voltooid, kunt u nog steeds het gevoel van ventilatie en de sfeer hier leven.
Met zijn ondergrondse stad, kerken en residentiële architectuur is de stad Tatlarin, 10 km ten noorden van het district Acigol, een andere fascinerende plek in Cappadocia. Het ligt aan de kant van een heuvel met dezelfde naam. De narthex van de kerk, die de twee hoofdgedeelten van het gebouw verbindt, is nu een ruïne. Er is een duidelijke afbakening tussen de verschillende scènes in de opmerkelijk bewaarde fresco's. De vloer is een doorsnee schaduw van grijs, en de muren en figuren zijn geverfd in paars, mosterd en rood. De grootte van de locaties, het aantal voedselwinkels en de overvloed aan kerken in de in 1991 geopende ondergrondse stad maken het een gevoel als een militaire garnison of kloostercomplex. De tweehuisige ondergrondse stad is nog steeds open voor toerisme, en de stand-on-faciliteit is een flushing toilet.
De 14 kilometer lange vallei is sinds de vroege dagen van het christendom een religieus centrum, zoals blijkt uit de overvloed aan oude tempels en kerken die het landschap aanpassen. In overeenstemming met de idealen van het klooster zijn gefrisseerde kerken in de rotsen in het hele gebied geschilderd. Je hebt geluk als je de gebouwen wilt zien en hun betoverende interieurs wilt verkennen. De Agacalti, Sümbüllü, Yilanli, Kokar, Prenliseki, Direkli, Direkli, Saint Georgeus, Karagedik, Ala, Bezirhane, Bahattin Samanli en Batkin Churches zijn slechts 14 van de vele gasten die u verwelkomen. Je zou beter klaar moeten zijn omdat deze 382-stappen ladder naar de vloer naar beneden de vallei kan overal van twee tot vier uur duren. U kunt de dag van de Melbize-gassen afwassen en de tijd van de Melbize-reis afwassen.
De Selime Kerk, met zijn twee verhalen en oorsprong in de achtste en negende eeuw, is de grootste van alle kerken in Cappadocia. Afbeeldingen van Christus en Maria die naar de hemel stijgen zijn slechts een van de vele gevonden in de kathedraal. Net buiten de Selime kathedraal en klooster is een hoge gang die werd gebruikt om kamelen te vervoeren. Caravans stopten in Selime vanwege de markt, en de kamelen werden in de kathedraal geplaatst. De hele structuur werd gebouwd om te dienen als een haven voor aanbidders en diegenen die op zoek zijn naar een plek om te ontspannen. Er is geen belangrijker aspect van Selime klooster dan zijn rol als seminarie voor de lokale geestelijke. Bovendien, Selime kathedraal verbleef de eerste rustige rituelen. Byzantijnse invloeden kunnen worden gezien in veel van de rotsgesneden gebouwen, die voornamelijk kerken zijn. Het is ook de moeite waard om niet te zeggen dat de hoogste niveaus van de kathedraal zijn ontworpen om een kaste te lijken.
Terwijl de islamitische religie zich verspreidde naar Anatolië, maakten veel grote islamitische denkers en geleerden de regio hun thuis. De mystieke Haci Bektasi Veli, beter bekend als Hacibektasi, werd geboren in Turkije en bekeerde zich tot de islam. Hij verhuisde naar Anatolië aan het einde van de 13e eeuw. De centrale leerstellingen van deze wijze filosofie belichamen de geest en de essentie van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, die in 1948 werd aangenomen en een instrument was bij het samenbrengen van de verschillende Turkse groepen in Anatolië. Een moskeecomplex uit de 14e eeuw in Hacibektasi, 45 kilometer van Nevşehir, omvat het graf van Haci Bektasi Veli naast een moskee, gasthuis, keuken, wensenboom en gebied voor asceten. Het gebouw, dat nu een museum is, staat op de UNESCO Werelderfgoedlijst.
nlNederlandsNederlands
enEngelsEnglish
arArabischالعربية
zhChinees中文
daDeensDansknlNederlandsNederlands
skSlowaaksSlovenská
fiFinsSuomi
frFransFrançais
deDuitsDeutsch
elGrieksΕλληνική
hiHindiहिंदी
huHongaarsMagyar
idIndonesischIndonesia
itItaliaansItaliano
jaJapans日本語
koKoreaans한국어
plPoolsPolski
ptPortugeesPortuguês
ruRussischРусский
esSpaansEspañol
svZweedsSwedish
trTurksTürkçe
ukOekraïensУкраїнський
viVietnameesViệtTRAVELERS' CHOICE
Dagelijkse tours vanuit Istanbul
© 2026 Designed by Romos Travel. All Rights Reserved.
