Διάσημοι αρχιτέκτονες στην ιστορία της τουρκικής αρχιτεκτονικής

Ο Μεγάλος Αυτοκρατορικός Αρχιτέκτονας Μίμαρ Σιάν (1490-1588)

Ο Μίμαρ Χουρίν Σινάν, γνωστός και ως Κόκα Μιμάρ Σινάν (Μεγάλος Αρχιτέκτονας Σινάν), γεννήθηκε το 1490 και υπηρέτησε ως ο κύριος αρχιτέκτονας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η παγκόσμια φήμη και η αναγνώριση του μαρτυρούν την ποιότητα του έργου του. Ήταν ως Janissary για την οθωμανική κυβέρνηση που έγινε γνωστός για πρώτη φορά, αλλά γρήγορα ανέβηκε στις τάξεις για να γίνει ένας διάσημος στρατιωτικός μηχανικός. Στην ηλικία των 50, ονομάστηκε επικεφαλής του γραφείου των βασιλικών αρχιτεκτόνων και του δόθηκε η εντολή να κατασκευάσει ένα αυτοκρατορικό τζαμί που ονομάζεται Sehzade (Πρίγκιπας/Shahzade) Τζαμί, το οποίο τώρα αναγνωρίζεται ως ένα από τα πρώτα αριστουργήματα της πολεμικής καριέρας του. Σε όλη τη ζωή του, υπηρέτησε τρεις διαφορετικούς σουλτάνους: ο Σουλεϊμάν ο Μεγιάμιν, ο Πασίμίμ, αλλά το Comade III. Αυτό που τον έκανε τόσο λαμπερό ήταν ο τρόπος που μπορούσε να δει πως η μηχανική και η αρχιτεκινική μηχανική να δουλεύουν μαζί του.

Οικογένεια Μπαλιάνα (18ος και 19ος αιώνας)

Οι Μπαλιάν ήταν μια διάσημη οθωμανική αρμενική αρχιτεκτονική οικογένεια υπεύθυνη για μερικά από τα πιο εντυπωσιακά παλάτια, ξενώνες, περίπτερα και τζαμιά της αυτοκρατορίας τον 18ο και 19ο αιώνα. έξι σουλτάνοι τους διέταξαν κατά τη διάρκεια πέντε γενεών, ξεκινώντας με τον Σουλτάνο Σελίμ ΙΙΙ και τελειώνοντας με τον Αμπντουλαμίντ Β ́.

Η οικογένεια Μπαλιάνα έγινε διάσημη στις αρχές του 18ου αιώνα, όταν η εξάπλωση των δυτικών ιδεών σε όλη την αυτοκρατορία ήταν στο αποκορύφωμά της.Ήταν θεμελιώδεις στην ανάπτυξη του νεοοοοτουρκικού στυλ, που συγχωνεύει στοιχεία των νεοκλασικών και μπαρόκ κινήσεων.Η οικογένεια σχεδίασε επτά παλάτια, συμπεριλαμβανομένων των Dolmabahce, τέσσερα εργοστάσια, ένα στρατόπεδο, ένα τζαμί, επτά εκκλησίες, δύο νοσοκομεία, τρία σχολεία, δύο ξυλεία, ένα πηγάδι και ένα μαυσωλείο, με τον Garabed Amira να είναι το πιο γνωστό μέλος του αρχιτεκτονικού προσωπικού.

Σε όλη την Κωνσταντινούπολη αυτή τη στιγμή, μπορείτε να βρείτε τις υπέροχες δημιουργίες της οικογένειας. Οι τάφοι του Μαχμούντ Β ́ και του Αμπντουλμέσιντ. τα Dolmabahce, Beylerbeyi, Ciragan, Yildiz, Kucuksu, Ihlamur, Baltalimani και Adile Sultan (Kandilli) παλάτια. το Aynalikavak, Izmit, Mecidiyekoy, Zincirlikuyu, Ayazaga, Kalendar, και αμέτρητα άλλα τζαμιά και παλάτια.

Mimar Kemaleddin Bey (1870–1927)

Ο Αχμέτ Κεμαλεδίν, γεννημένος το 1870, είναι πιο γνωστός ως Μίμαρ (Αρχιτέκτονας) Κεμαλεδίν. Κέρδισε φήμη ως οικοδόμος και αποκατάστασης κατά τα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τις πρώτες δεκαετίες της Τουρκικής Δημοκρατίας. Μαζί με τον Βεδάτ Τεκ, ήταν πρόδρομος του Πρώτου Εθνικού Αρχιτεκτονικού Κινήματος, το οποίο έθεσε ένα βραβείο στο Τουρκικότητα στις αρχιτεκτονικές του εκφράσεις. Παρόλο που ο Μίμαρ Κεμαλεδίν έλαβε έμπνευση από τη σύγχρονη γερμανική αρχιτεκτονική, το ξενοδοχείο που κάποτε στεκόταν στα Διαμερίσματα Ταγιάρε στην ιστορική περιοχή της Κωνσταντινούπολης αποδεικνύει ότι ανέπτυξε επίσης ένα ξεχωριστό τουρκικό αρχιτεκτονικό ύφος και ταυτότητα.

Vedat Tek (1873–1942)

Όταν πρόκειται για το Πρώτο Εθνικό Αρχιτεκτονικό Κίνημα, κανείς δεν μπορεί να το συγκρίνει με το Vedat Tek. Το έτος 1873 σηματοδοτεί τη γέννησή του στα τέλη του 19ου αιώνα. Πηγαίνει στα κύρια γαλλικά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, Ecole Centrale και Ecole des Beaux-Arts, στο Παρίσι μετά την ολοκλήρωση του γυμνασίου στο Galatasaray. Στα πρώτα στάδια της καριέρας του, υπηρέτησε στην οθωμανική κυβέρνηση σε δύο βασικές ικανότητες: πρώτον, ως διορισμένος αρχιτέκτονας για το Υπουργείο Ταχυδρομείου και Τηλεγραφίας και δεύτερον, ως επικεφαλής αρχιτέκτονας των παλατιών, στην ικανότητα του οποίου επιβλέπει την ανακαίνιση περίπου 20 παλατιών. Τα πρώτα έργα του περιλαμβάνουν το Γραφείο του Κυβερνήτη Kastamonu και το Κεντρικό Ταχυδρομείο της Κωνσταντινούπολης.

Turgut Cansever (1921-2009)

Ο Τούρκος αρχιτέκτονας και αστικός σχεδιαστής Τούρκος Turgut Cansever γεννήθηκε το 1921. Έχει λάβει τρία Βραβεία Αχα Χαν για την Αρχιτεκτονική. Μετά την αποφοίτησή του από την Κρατική Ακαδημία Καλών Τεχνών της Κωνσταντινούπολης με πτυχίο αρχιτεκτονικής, άρχισε να εργάζεται ως βοηθός του Sedad Hakki Eldem. Για το εννοιολογικό του πλαίσιο, εξέτασε τα ονόματα από διαφορετικά μέρη της χώρας. Το Anatolian Club Hotel στην Buyukada, Κωνσταντινούπολη (1951-1956), και το Demir Holiday Village στο Bodrum (1971) είναι δύο από τα πιο γνωστά έργα του.

Seyfi Arkan (1903–1966)

Ο αρχιτέκτονας της μοντέρνας τέχνης Seyfi Arkan γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1903. Δούλεψε κατά τα πρώτα χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας. Μετά από μια γόνιμη περίοδο σπουδών στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Κωνσταντινούπολης, επωφελήθηκε από μια υποτροφία για να συνεχίσει την εκπαίδευσή του στο Βερολίνο υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Hans Poelzig, των οποίων οι διδασκαλίες επηρέασαν βαθιά την προοπτική και την τεχνική του. Ένας από τους πιο εξέχοντες αρχιτέκτονες της εποχής, προσλήφθηκε από τον Ataturk για να δημιουργήσει την Προεδρική Οικία Cankaya. Παρόλο που έζησε κατά την ίδια περίοδο με το Πρώτο Εθνικό Αρχιτεκτονικό Κίνημα, το έργο του ξεχωρίζει από το πλήθος.

Sedad Hakki Eldem (1908–1988)

Sedat Hakki Eldem, πρόδρομος της σύγχρονης αρχιτεκτονικής στην Τουρκία, γεννήθηκε εκείνη την χρονιά, το 1908. Eldem, ο γιος ενός διπλωμάτη, πέρασε την παιδική του ηλικία και την εφηβεία στην Ευρώπη, όπου παρακολούθησε δημοτικό σχολείο στα γαλλικά και γυμνάσιο στα γερμανικά. Μετά την επιστροφή πίσω στην Τουρκία, παρακολούθησε την Ακαδημία Καλών Τεχνών, όπου ήταν σε θέση να παρακολουθήσουν μαθήματα που διδάσκονται από Vedat Tek και Guilo Mongeri. Μόλις τελείωσε το κολέγιο, χρησιμοποίησε την υποτροφία του για να ταξιδέψει σε όλη την Ευρώπη. Εκεί, συνεργάστηκε με τον Perret και Poelzig και ταξίδεψε σε πολλές πόλεις. Το αρχιτεκτονικό του στυλ επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από την εκπαίδευρεσία του από τους Τούρκους και Ευρωπαίους μελεξικούς. Αν και η τέχνη deco, διεθνής, και ακόμη και Le Corbusier επημένε τα πρώτα έργα του, τελικά ειδικεύρεσε στην οθωμανική αρχιτική αρχιτεκτονική αρχιτεκτονική αρχιτεκτονική αρχιτεκτονική.

Mongeri, Allaury και D’Aranco, τρεις αρχιτέκτονες της Κωνσταντινούπολης του 19ου αιώνα

Με τις Μεταρρυθμίσεις της Τανζιμάτ, η Οθωμανική Αυτοκρατορία ως σύνολο εκτέθηκε για πρώτη φορά σε δυτικές επιρροές (1839-1876). Ως μέρος αυτής της μετατροπής, η Κωνσταντινούπολη ενημερώθηκε με τη μορφή του κυρίαρχου αρχιτεκτονικού στυλ της Ευρώπης, του νεοκλασικού. Οι Ευρωπαίοι αρχιτέκτονες ήταν οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν αυτό το στυλ και αργότερα οι χριστιανοί οθωμανικοί αρχιτέκτονες προσλήφθηκαν για να το εξαπλώσουν περαιτέρω. Για να αναφέρουμε μόνο δύο παραδείγματα, ο πρώτος ήταν ο Βρετανός αρχιτέκτονας W.J. Smith, ο οποίος προσλήφθηκε για να κατασκευάσει την Βρετανική Πρεσβεία, και ο Ελβετός αρχιτέκτονας Gaspare T. Fossati, ο οποίος προσλήφθηκε για να κατασκευάσει τη ρωσική πρεσβεία. Πολλοί αρχιτέκτονες, όπως ο Valluary και ο Jachmund, στάλάντε τα δύο άλλα στοιχεία του Μουσείου της Ραμοναβόρνό, εισήγησαν στο Μουσείο της Ραμόναβό. ΚωνσταντινούποληΚαι οι δύο είναι παρόντες στο παλάτι Yildiz Pavilions και στο τζαμί Karakoy.