Znane muzea i zabytki Kapadocji

Wyobraź sobie to: otwierasz oczy na scenę z bajki, pełną jasnego słońca wschodzącego w najświeższym niebie.Jeszcze wyżej, balony gorącego powietrza powoli wspinają się na niebo.

Parts of the cities of Aksaray, Nevşehir, Niğde, Kayseri, and Krşehir are included in the Cappadocia region. Most people think of Uçhisar, Göreme, Avanos, Ürgüp, Derinkuyu, Kaymakli, and Ihlara when they hear the word “Cappadocia,” all of which are located in an area where the land has been sculpted into fantastical forms over millions of years. There is an ethereal, otherworldly feel to the fairy chimneys and underground cities and temples that extend many meters below the surface.

W wyniku malleability krajobrazu, służy jako miejsce dla niezliczonych różnych kultur i cywilizacji. Liczne podziemne miasta dotknąć krajobraz, z których wszystkie wydają się być uwięzione w czasie. Kapadocja jest jak muzeum na świeżym powietrzu, ponieważ Asyrii, Hittites, Rzymianie, Bizantyjczycy, Wczesni chrześcijanie, muzułmanie i wiele innych grup wszystkie pozostawiły swój ślad na nim.

Muzeum Powietrze Otwarte

Göreme, który jest od 1985 roku na liście światowego dziedzictwa UNESCO, promieniuje aurą tajemnicy na kilka kilometrów.

Avanos (Venessa)

Mieszkańcy w czasach rzymskich uważa się, że użyli Göreme jako nekropoli. Magiczne urok można odczuć w kościołach poświęconych Durmuş Kadir, Yusuf Koç, El Nazar, Sakli, Meryem Ana (Dziwica Maryja) i Kiliçlar. W Muzeum Otwartym Göreme św. Basil Wielki i jego bracia przyprowadzili chrześcijańską myśl do harmonii. Kościół Tokali, Klasztor mnichów i zakonnic, Kaplica św. Basyla i kościoły św. Barbary, Elmali, Yilanli, Karanlik i Çarikli mają zadziwiające freski i skomplikowaną architekturę, która sprawia, że wyglądają tak świeżo i żywo, jak w dniu ich budowy.

Urocze muraliki i malowane ozdoby nadal ozdabiają wnętrze niektórych z tych kościołów, przedstawiając sceny z Biblii. Kościół Mroczny (Karanlik) i Kościół Tokali (Bukled) to dwa z najbardziej znanych budynków w Göreme Open Air Museum. Kościół Tokali wyróżnia się tym, że został zbudowany na prośbę cesarza i ozdobiony kamieniem lapis lazuli.

Unikalne cechy to żywe obrazy ścienne. Kościół Świętego Krzyża, znany również jako Kościół Ciemnego (Karanlik), to mała bizantyjska struktura, która sięga końca 11 lub początku 12 wieku. Nazwa ta pochodzi od słabego naturalnego światła, które wchodziło przez jedno małe okno w nartacheksie. Brak oświetlenia jednak pozwolił na przetrwanie skarbów kościoła, w tym fresków. Prace artystyczne z Biblii można znaleźć w całym kościele i nartacheksie, dodając kolor i straszność. Nie jest zaskoczeniem, że ten kościół znajduje się na szczycie listy każdego turysty.

Uçhisar

Wyobraź sobie, że leżysz na szczycie ogromnej, porowatej skały, która rozciąga się w chmury. Zamek Uçhisar jest najlepszym miejscem do obejrzenia scenerii, chyba że latasz nad nim w balonie na gorącym powietrzu, samolocie lub hawajcu. Uçhisar jest domem dla Doliny Pigułek, która jest domem dla jednej z najbardziej niesamowitych ścieżek wędrówkowych w całej Kapadocji. Powinieneś przejść przez gigantyczne formacje w dolinie, wiedząc, że zostały one rzeźbione przez nic poza samą naturą, słuchając gołębi, które kręcą skrzydła, gdy opuszczają gniazdo i przechodzą przez tunele otwierane przez potężny strumień. Teraz są sklepy i stoły wokół zamku, sprzedające różnorodne pamiątki, od dywanów i marmurowych ozdób do lusterek i, oczywiście, smaczne orzechy i owoce.

Ürgüp

Z zachodu, w Göreme, można łatwo dotrzeć na wschód, gdzie czekają nieskończone cuda Ürgüp. Jako najbardziej zaludnione miejsce w całej Kapadocji, jest to świetny punkt wyjścia do odkrywania krajobrazów pozaziemskich regionu. Połączenie tętniącego życiem miasta Anatolii pełnego hoteli, restauracji i sklepów z pobliskimi domami jaskiniowymi tworzy obraz, który nie przypomina żadnych innych. Charakterystyczną cechą tego obszaru są kamienne domy zbudowane na szczycie tych skał. Oprócz skomplikowanego mistycyzmu, który przenika miasto, Ürgüp jest również domem dla niektórych z najbardziej tętniących życiem klubów nocnych i barów Kapadocji.

Wieś Mustafapaşa (Sinassos)

Mustafapaşa, miasto zaledwie 6 km na południe od Ürgüp, jest skarbem kulturowym i architektonicznym. Było wielu chrześcijan greckich (znanych jako Rûm), którzy współistnieją ze swoimi muzułmańskimi sąsiadami w regionie Kapadocji przez wiele lat bez incydentu. Mustafapaşa, dawniej znany jako Sinasos, jest jednym z takich miast; dziś jest to cicha oaza z dala od tłumów. Piękne domy (konak) charakteryzują się skomplikowanym kamiennym dziełem, które kryje się za imponującymi neoklasycznymi fasadami. Proste czasy można odnowić tylko krótkim spacerem między nimi.

Minaret meczetu Seljuk zbudowanego w XVII wieku dominuje na jednym z dwóch placów miasta, a inne ważne zabytki to Szakir Paşa Madrasa z epoki osmańskiej i imponujący kościół Konstantyna i Heleny, zbudowany pod koniec XIX wieku.

Między pierwszym a jedenastego wieku, wczesni chrześcijanie zbierali się do doliny Gomedy na zachód od Mustafapaşa. Mniejsza wersja doliny Ilhara. Domy, kościoły i jaskinie zostały wyrzeźbione z żywej skały doliny przez wieki. Jeśli go tam zrobisz, upewnij się, że spojrzysz w dół na rzekę, która zwija się przez dolinę poniżej.

Ortoza

Cytadela Ortahisar, położona 6 kilometrów od Ürgüp, jest miejscem, które trzeba zobaczyć ze względu na koncentrację doskonałych przykładów kappadowskiej architektury wiekowej u jej stóp. Kościół Üzümlü, położony po zachodniej stronie, jest kolejną atrakcją. W swoim czasie zamek Ortahisar był przełomowym osiągnięciem architektonicznym, ponieważ był jednym z najwcześniejszych przykładów wielopiętrowego budynku. Masywny kominek z bajek strzegł karawanów podróżujących przez Szlaku Świeci w okresie hitytów. Położony wśród najwyższych punktów w okolicy, wycieczka do tego zamku jest jak zabranie maszyny czasowej wstecz do średniowiecza.

Wykonane obszary magazynowe wykorzystywane do zachowania lokalnych produktów, takich jak jabłka i ziemniaki, a także cytryny przywiezione z Morza Śródziemnego, dotują strony doliny. Okoliczne doliny są dotknięte pięknymi budynkami religijnymi, takimi jak kościoły i klasztory. Wśród nich są klasztor Hallaç Deresi i kościoły Bałkańskie Deresi, Deresi Tavşanli, Deresi Sarca i Deresi Cambazli.

Avanos

Avanos (Vanessa) jest fascynujący ze względu na swój szczególny sposób życia. Kzlrmak stale prowadzi drogę przez Avanos od tysięcy lat, a reputacja miasta jako centrum ceramiki sięga czasów Hittitów, dzięki tłustej, miękkiej glinie znalezionej w łóżkach rzek. Glina, ze swoimi wrodzonymi niedoskonałościami, jest używana do tworzenia tych wyjątkowych dzieł sztuki, które są następnie malowane w naturalnych tonach i, oczywiście, turkusowe, aby podkreślić ich unikalne cechy. Uczestniczyć w klasie ceramiki i mieć swój własny „szczęśliwy wypadek”, przeglądać towary w ruchliwym bazarze, lub po prostu odpocząć przy rzece.

Dolina Czerwonych Skał (Kizil Vadi)

Jeśli szukasz najbardziej niesamowitego zachodu słońca, nie patrz dalej niż w Dolinie Czerwonej. Mieszkańcy i goście wchodzą do Doliny Czerwonej, która jest blisko wioski Çavuşin i Ortahisar, aby zobaczyć zachód słońca. Zanim zachodzi słońce, goście są zachęcani do rozpoczęcia swojej wędrówki przez unikalne formacje, które tworzy czerwony tuf, aby mogli być w idealnym miejscu na tarasie widokowym, aby wziąć w chwale.

Çavuşin

Although your next location might not scream “Come see me!” from afar, I guarantee that you will be completely blown away by it once you set foot inside. The nearby Çavuşin village is only a few minutes drive from Göreme. Passing through this seemingly normal village will lead you to ancient ruins and fairy chimneys leading up to the town square. Following the paths will lead you to a region well-known for its churches and clergy houses, where you can continue your exploration of the ruins. Through this passageway, you can reach the earliest churches, which were constructed between the 1st and 10th centuries. After a half-hour stroll, you’ll reach the churches of Güllüdere and Kzlçukur, but the most alluring site is waiting for you near the base of a cliff: the Church of St. John the Baptist, the largest and one of the oldest in all of Cappadocia.

Paşaba, znana również jako „Winnica Monka”,

Znajduje się około kilometra od drogi Göreme-Avanos, która prowadzi do Zelve jest Paşabağ, znany również jako winnica Monka. Tutaj w tym zaklęconym kraju znajdziesz kilka kominek z bajek, z których niektóre są domem dla lokalnych kaplic, a inne dla osad ludzkich. Tłusty i popiół wulkaniczny z korpusu komina z bajek z kapturem. Kapelusz jest wykonany z twardych skał, dzięki czemu jest bardziej trwały niż kompozycja skał ciała.

W Paşabağ, jeden z takich trójgłowych kominek z bajkami, mieści kaplicę na cześć św. Simeona, a także schronienie ermitów. Krzyże ozdabiają wąski tunel, podobny do kominka, który prowadzi do wejścia do komórki. Od góry do dołu, wykonały 10- do 15-metrowe pokoje w kominkach. Spały na materacach skalnych i były karmione przez mieszkańców, którzy zrzucali im na linie beczki jedzenia.

Zelve

Zelve, jedna z trzech dolin Zelve, ma najwyższą koncentrację kominek z bajek. Najlepszy czas na spacer, aby zobaczyć widoki, jest rano. Dolina jest domem dla kilku znaczących kościołów, w tym Balikli i Üzümlü, które przedstawiają niezwykłe piękno starożytnego stylu życia klasztornego.

Devrent

Kapadocja jest popularnym miejscem turystycznym w środkowej Anatolii, ponieważ ma wiele do zaoferowania pod względem natury, historii i kultury.

„Trzy Piękne” to trzy bajkowe kominki, które wyglądają jak ojciec, matka i dziecko.

Gülşehir

Gülşehir, 20 kilometrów na północny zachód od Nevşehir i na południe od Kizilirmak (Czerwona Rzeka), był wcześniej znany jako Zoropassos, a później jako Arapsun pod Seljuksami. Ruiny Açksaray znajdują się 3 kilometry od Gülşehir, ważnego centrum episkopatu znanego ze swoich kościołów skalnych z IX i 10 wieku i grobów skalnych z okresu rzymskiego wyciętych w tufowe skały. W tym obszarze można znaleźć ikoniczne formacje skalne w kształcie grzyba Gülşehir. Backgammon (Katrz Konia), Mały Pałac (Oblask Wielostronny), Czterech Kolumnowy Klasztor, Budynek Wzgórza, Kościół Dwunastu Kolumn i Staircase Residence są ważnymi zabytkami religijnymi i architektonicznymi. Dzisiaj pieszych wędrowców lubi Aksaray Ruins w stosunku do innych możliwości w pobliżu.

Miasta pod ziemią

Derinkuyu

Derinkuyu Underground City, w dzielnicy Nevşehir w Derinkuyu, jest jedną z najlepszych atrakcji w mieście. Od wieków miejscowi odchodzą tam, gdy są zagrożeni. W podziemnym mieście Derinkuyu znajduje się około 85 metrów głębokości. Barny, piwnice, stołówka, kościoły, kotły i inne struktury typowe dla podziemnego miasta można znaleźć w tej tajemniczej lokalizacji. Ponadto na drugim piętrze znajduje się akademia szkolna misjonarska. Na sufit szkoły wybrano szufladę z bawełny, ponieważ nie jest zazwyczaj dostępna w podziemnych społecznościach. Klasy znajdują się po lewej stronie głównego korytarza. Po osiągnięciu dna drabiny po przejściu przez trzecie i czwarte poziomy podziemnego miasta, znajdziemy kościół zaprojektowany w kształcie krzyża. Wale i szuflady wentylacyjne, które są dostępne na niższych poziomach, nie są dostępne z niektórych poziomów, a podziemne do góry są otwarte w czasie, ale w czasie inwazji z Derkuyu jest obecnie otwarte na poziomie 196%.

Kaymaklı

Idąc na południe od Nevşehir, dotrzesz do dróg prowadzących do podziemnych miast Kaymakli i Derinkuyu. Podziemne miasto Kaymakl to labirynt tuneli i pokoi wyrzeźbionych w ziemię ośmiu poziomów poniżej zamku Kaymakl. Istnieją mieszkania, kościół, a nawet cmentarz nad pierwszym piętrze. Prawie 100 tuneli łączy powierzchnię z miastem poniżej, a mieszkańcy wioski Kaymakl zbudowali swoje domy wokół nich.

Özkonak

Prawie 15 mil (24 km) od Avanos znajduje się podziemne miasto Ozkonak. Warstwy tufowe stworzone przez granit wulkaniczny zostały wykorzystane w jego budowie, co wyjaśnia, dlaczego można go znaleźć w tak dużej ilości na północnych zboczach góry.

Komunikacja Przepustki między poziomami są niezwykle wąskie i długie, w przeciwieństwie do podziemnych miast Derinkuyu i Kaymakl. Wąskie kominki o długości zaledwie 5 cm pozwalają na cyrkulację powietrza, gdy zamknięte są drzwi do skomplikowanych rzeźbionych pomieszczeń. W innym odstępstwie od normy dla podziemnych osadów, kanały zostały odcięte do ścian tuneli, prawdopodobnie, aby wyleć gorące olejki na ścigającego wroga. Jak w Kaymakl i Derinkuyu, podziemne miasto Ozkonak ma kominki powietrzne, studnie, fontanny i kamienie.

Mazı

Wieś Maz, znana również pod swoją starożytną nazwą, „Mataza”, znajduje się 18 kilometrów na południe od Ürgüp, na wschód od podziemnego miasta Kaymakl. Istnieją cztery odrębne wejścia do podziemnego miasta Maz, głównym jest korytarz wyłożony nieregularnymi kamieniami. Ze względu na masywny kamień wiertniczy zainstalowany w wąskim przejściu, nikt nie może wejść lub opuścić podziemnego miasta bez pozwolenia. Wnętrze jest celowo wąskie, aby umożliwić płynny ruch kamienia wiertniczego. Z stajni można przejść krótką drogę do kościoła podziemnego miasta. Inny kamień wiertniczy można użyć do zamknięcia wejścia do tego obszaru. W przeciwieństwie do kościoła w podziemnym mieście Kaymakl, który miał centralną fasadę z apiekiem i reliefem, jeden z Maz miał apie wciśnięty w długim rogu. Chociaż renowacja nie została zakończona, nadal można uzyskać wrażenie, jak w systemiejącym się atmosferą i atmosferą, zanim było to, że mieszka było to w atmosferze.

Tatlarin

Z podziemnym miastem, kościołami i architekturą mieszkalną, miasto Tatlarin, 10 km na północ od dzielnicy Acigöl, jest kolejnym fascynującym miejscem w Kapadocji. Położony jest na stronie wzgórza o tej samej nazwie. Narthex kościoła, który łączy dwie główne sekcje budynku, jest teraz ruiną. Istnieje wyraźna granica między różnymi scenami w zachowanych freskach. Podłoga jest odcieniem szarości, a ściany i figury są malowane w purpurę, musztardę i czerwono. Rozmiar miejsc, liczba sklepów spożywczych i obfitość kościołów w otwartej w 1991 roku podziemnym mieście sprawiają, że czuje się jak garnizon wojskowy lub kompleks klasztorny. Podziemne miasto dwustopniowe jest nadal otwarte na turystykę, a jego niezwykła wygoda toalety.

Dolina Ihlara

Dolina Ihlara to miejsce, do którego szukasz, jeśli chcesz udać się tam, gdzie nikt wcześniej nie poszedł, zarówno pod względem czasu, jak i geografii. Dolina o długości 14 kilometrów jest centrum religijnym od wczesnych dni chrześcijaństwa, co świadczy o obfitości starożytnych świątyń i kościołów, które dotykają jej krajobrazu. Zgodnie z ideałami klasztoru, freskowe kościoły zostały wyrzeźbione w skały na całym obszarze. Masz szczęście, jeśli chcesz zobaczyć budynki i zbadać ich fascynujące wnętrza. Aaçalt, Sümbüllü, Ylanl, Kokar, Prenliseki, Eritaş, Direkli, Saint George, Karagedik, Ala, Bezirhane, Bahattin Samanl i Batknurches to tylko 14 z wielu powitalnych miejsc, które odwiedzają. Lepiej przygotować się, ponieważ ta 382-stopniowa drabina do doliny może zająć od dwóch do czterech godzin. Gdzień można spędzić od herbaty i spędzić.

Church of Selime

Katedra Selime, z dwoma historiami i początkami w ósmym i dziewiątym wieku, jest największym ze wszystkich kościołów w Kapadocji. Obrazy Chrystusa i Maryi wstępujące do nieba są tylko jednym z wielu znalezionych w katedrze. Tuż poza katedrą Selime i klasztorem znajduje się wysoki korytarz, który był używany do transportu wielbłądów. Karawane zatrzymały się w Selime z powodu rynku, a wielbłądy zostały zgromadzone do katedry. Cała struktura została zbudowana, aby służyć jako schronienie dla czcicieli i tych, którzy szukają miejsca na relaks. Nie ma większego znaczenia klasztoru Selime niż jego rola jako seminarium dla lokalnego duchowieństwa. Ponadto, Katedra Selime gościła pierwszy rytuał. Wpływy bizantyjskie można zobaczyć w wielu budynkach skałowanych, które są głównie kościołami.

W cześć Hacı Bektaş-i Veli

Wraz z rozprzestrzenianiem się religii islamskiej na Anatolię wielu wielkich myślicieli i uczonych islamskich uczyniło region swoim domem. Mistyczny Hac Bektaşi-Veli, znany dziś jako Hacbektaş, urodził się w Turcji i nawrócił na islam. Przeniósł się do Anatolii pod koniec XIII wieku. Centralne zasady filozofii tego mędrca uosabiają ducha i istotę Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, która została przyjęta w 1948 roku i była instrumentalna w zjednoczeniu różnych tureckich grup w Anatolii. Kompleks meczetów z XIV wieku w Hacbektaş, 45 kilometrów od Nevşehir, obejmuje grobowiec Hac Bektaş-Veli, oprócz meczetu, domu gościnnego, kuchni, drzewa życzeń i dla aszetów obszarowych. Budynek, który jest obecnie muzeum, znajduje się na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.